Search stories, friends or teachers

People followed me

Notifications

My Work

My Drafts

ในวันที่ฉันเป็นคนไม่มีเหตุผล

สวัสดีนะคะทุกคน
วันนี้มากันในหัวข้อใหม่กันอีกแล้วนั่นก็คือ
หัวข้อ
"ในวันที่ฉันเป็นคนไม่มีเหลุผล"
จะเป็นอย่างไรนั้น ก็ตามไปอ่านกันเลยค่าา
ขอบอกก่อนนะคะว่าตอนนี้เป็นตอนเด็กนะคะ
ก็.........................................................ไปอ่านกันเลยดีกว่านะคะ
ในวันที่ฉันไม่มีเหตุผล Ep.1
กาลครั้งหนึ่งนานมานานแสนนานและนานอีกทีนึง
ตอนนั้นหนูและครอบครัวกำลังเดินเล่นกันอยู่ในห้างสรรพสินค้าที่มีชื่อว่า "แฟชั่น"
ณ ตอนนั้นที่กำลังเดินเล่นกันอยู่นั้น ตาของหนูก็ได้ไปสดุดกับสิ่งนึงนั่นก็คือ....................
แทม แท แล แลม แทม แทม แทม แท่ม แท๊มมมมมมมมมม
ตุ๊กตาบาบี้!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
(ถึงตอนนี้บางคนอาจคิดว่าเป็นเป็นเรื่องที่ติงต๊องมาก แต่สำหรับหนูในวัยนั้นคือมันเป็นอะไรที่อยากจะได้มาครอบครองมาก บอกเลยค่ะ งั้นมาต่อกันนนะคะ) และหนูก็ทำการขอพ่อกับแม่ให้ซื้อตุ๊กตาบาบี้ตัวนั้น แต่แม่ก็ตอบกลับมาว่า.............
แม่ "ลูกจะเอาไปทำอะไร ที่บ้านก็เยอะจนแม่เก็บไม่ไหวแล้ว เก็บเงินไว้กินข้าวเถอะ"
หนู "แม่แต่หนูอยากได้"
แม่ "ไม่ หนูมีแล้วจะได้ประโยชน์อะไร"
หนู "ก็ได้ แต่แม่ต้องซื้อพิซซ่าให้หนูกิน"(ทำไมเราถึงเป็นคนที่ตะกละอะไรเช่นนี้555)
แม่ "ได้จะ"(และแม่ก็ยอมด้วย555)
จบไปแล้ว Ep.1
เป็นไงคะตลกไหม55
งั้นเดี๋ยวมาต่อกันที่Ep.2กันเลยละกันนะคะ
ไปเลยยยยยยยยยยยยยยย
ปล.Ep.2 นี้ เป็นตอนโตนะคะไม่ใช่ในวัยเด็ก
แต่จะมีการทะเลาะกับตัวเองเล็กน้อยนคะEpนี้
อะแฮ่ม!!!!!!!!!!!!! มาต่อกันที่เรื่องที่ 2กันเลยดีกว่านะคะ
กาลครั้งหนึ่งไม่นานมากนัก
เหตุเกิดที่ห้างสรรพสินค้าที่มีชื่อว่า"แฟชั่น"อีกเช่นเคย
หนูและครอบครัวกำลังเดินเล่นมาใกล้จะกลับบ้านละ ตาเจ้ากรรมของหนูอีกเช่นเคยได้ไปสดุดกับสิ่งที่มีชื่อว่า...........................
แทม........( พอเถอะเยอะไปละ)
ร้านขายของ K-pop!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ซึ่งตอนนั้นกระเป๋าของหนูก็เริ่มสั่นแล้ว หนูก็เลยไปขอครอบครัวของหนูเพราะหนูจะไปซื้อของ ซึ่งครอบครัวหนูก็อนุญาต
พอหน้าร้านขายของ K-pop คือมันมีของที่อยากได้เยอะมากๆ แต่ด้วยความกลัวโดนพ่อแม่ด่า จึงตั้งเป้าตัวเองว่า "ห้ามใช้เงินเกิน 500 บาท(ซึ่งตอนนั้นหนูมีเงิน 1,000 บาทนะคะ)" ตัดมาตอนที่หนูเลือกของเสร็จเลยละกัน
อยู่ดีๆคนขายก็พูดกับหนูว่า.......
คนขาย "ถ้าซื้อสินค้าครบ 1,000 บาท แถมโปสเตอร์เพิ่มอีกนะคะ"
คำพูดนั้นมันทำให้หนูอยากที่จะซื้อต่ออีกมาก แต่กลัวเกินงบแล้วพ่อกับแม่จะด่า จึงตอบคนขายกลับไปว่า "ไม่เป็นไรค่ะ" แต่ในใจจริงๆแล้วมันเป็น
พอตอนซื้อของเสร็จและกลับมาหาครอบครัวแม่ก็ทักว่า
แม่ "ใช่เงินไปกี่บาท"
หนูก็ตอบไปอย่างภาคภูมิใจว่า"500บาทค่ะแม่"
แม่"ไร้สาระ เปลืองเงิน จะซื้อทำไมเนี่ยเกาเหลาเกาแหลอะไรเนี่ย ไม่เห็นหล่อ"
หนู"..."
แม่"แถมเงินที่เหลือเก็บยังเหลือน้อยด้วย ทีหลังไม่ต้องซื้อแพงขนาดนี้นะ"
ส่วนหนูก็ตอบกลับไปว่า"ค่ะ"อย่างเดียวเพราะถ้าเถียงเดี๋ยวมันจะยาว555
จบแล้วค่าาา
เรื่องที่2
ฮากันไหมคะ5555
งั้นถ้าฮาหนูก็ขอตัวก่อนนะคะ
บายค้าาาาาาาาาาาา
8
People who likes this
4
Press enter to post, Shift+Enter for new line
0
This story was full of creativities and imaginations and worth of Creative symbol.

Comment

เดชา พุทธรักษา
You have to keep it in the box
ในวันที่ฉันเป็นคนไม่มีเหตุผล
Brings it forward or not?
You want to publish diary or save draft?
Do you want to remove this diary?