Search stories, friends or teachers

People followed me

Notifications

My Work

My Drafts

ความรักในแบบที่เป็นแม่ของฉัน .[กิจกรรม].

สวัสดีค่ะทุกคน
ดิฉันชื่อ ด.ญ.อนันตญา ทรัพย์ปราชญ์
ชั้นประถมศึกษาปีที่5
โรงเรียนสรรพาวุธวิทยา
วันนี้ฉันจะมาเล่าเรื่องกับหัวข้อที่ว่า
ความรักในแบบที่เป็นแบบแม่ของฉัน
ความรักในแบบของแม่แต่ละคนแตกต่างกัน
แต่สิ่งที่แม่มอบให้ทุกคนก็คือ"ความรัก"น้า

พร้อมแล้วไปอ่านกันเลยนะคะ^^
แม่ของฉันอุ้มท้องฉันมา ๙ เดือน ท่านอดทนลำบากเพื่อฉัน
ท่านเป็นคนที่สามารถทำให้ฉันได้ตื่นมามองเห็นโลกใบใหม่ๆ
หรือเรียกว่าท่านเป็นคนที่ทำให้ฉันได้เกิดมาเป็นมนุษย์

พอฉันได้เริ่มต้นเกิดมา ฉันนั้นยังเอื้อมมือไปหยิบจับสิ่งของอะไรไม่ได้
แม่ก็จะคอยช่วยฉัน ป้อนข้าว ป้อนน้ำ ป้อนนม ให้ฉันได้กินได้ดื่ม
ตกกลางคืนทุกคนก็ต่างนอนกันไปหมดแล้ว
แต่ฉันก็ได้ตื่นมางอแงร้องไห้ แล้วแม่ก็ต้องตื่นมากล่อมให้ฉันได้หลับต่อ
โดยที่ท่านจะไม่ค่อยมีเวลาจะได้หลับเพราะฉันชอบตื่นมางอแงบ่อยๆ

พอฉันได้เริ่มเติบโตขึ้นมาอีก ท่านก็สอนให้ฉันได้ทำสิ่งต่างๆ
อย่างการเดิน การพูด การอ่านหนังสือ การเขียนหนังสือ และอย่างอื่นอีก
และแม่ก็จะส่งฉันไปโรงเรียน ทำให้ฉันได้เจอเพื่อนๆ คุณครูทุกคน
และพี่ๆน้องๆในสังคมต่างๆ ฉันมีความสุขมากๆเลย
จนพอฉันได้เริ่มเข้าอนุบาล ฉันก็สามารถอ่านหนังสือและเขียนหนังสือได้
โดยคุณครูก็ได้ชมฉันต่างๆนาๆ ว่าถึงแม้ฉันจะพิการทางด้านขา
แต่ฉันก็สามารถทำสิ่งต่างๆได้อย่างคล่องแคล่ว
ฉันดีใจมากๆที่คุณครูต่างก็ชมฉัน ฉันต้องขอบคุณแม่ฉันมากๆ
ที่ท่านสอนฉันจนฉันได้ทำสิ่งต่างๆได้

และแม่ก็จะสอนให้ฉันได้เก่งในด้านต่างๆ อย่างเช่น เรื่องกิจกรรม
เรื่องเรียน และเรื่องดนตรี,ร้องเพลง จนฉันได้พัฒนามาจนถึงตอนนี้
เพราะท่านเป็นคนสอนให้ฉันได้เก่งในเรื่องต่างๆ
ถึงแม้ฉันจะยังเก่งไม่ค่อยมากสักเท่าไหร่ แต่ท่านก็จะสอนให้ฉัน
พยายามอยู่เสมอต้นเสมอปลาย จนฉันได้เริ่มพยายามมาจนถึงตอนนี้

แม่ฉันได้ทะเลาะและเลิกรากับพ่อของฉัน
แต่ท่านก็ยังรักฉันอยู่เสมอ ท่านไม่เคยลืมฉันเลยสักนิดเดียว
ท่านจะคอยมาหาฉันที่โรงเรียนในวันที่ท่านว่างเสมอ
ไม่ว่าจะไกลแค่ไหนแต่ท่านก็จะคอยมาหาฉัน มาเจอฉัน
แม้มันจะเป็นเพียงเวลาที่สั้นมากก็เถอะ ท่านก็พยายามมาหาตลอด
วันเกิดฉันเป็นวันที่ต้องหยุดในทุกๆปีคือวันแม่
ท่านก็จะคอยมาหาฉันล่วงหน้า และให้ของขวัญวันเกิดฉันทุกปี
ท่านจะคอยซื้อสิ่งของที่ฉันชอบให้ฉันอยู่ตลอดเลย

และมีอยู่วันหนึ่ง ฉันได้โดนคนสร้างเพจด่าฉันในFacebook
พอฉันเห็น ฉันก็ได้ปรึกษาและบอกแม่ของฉัน ตอนนั้นฉันเครียดมากๆ
แต่ท่านก็จะคอยปลอบใจฉันว่า"อย่าไปสนใจคนที่ด่าเราเลย
ปล่อยวางเรื่องที่ไม่ควรจำเถอะ" จนฉันได้มีกำลังใจมากขึ้นไปอีก
ไม่ว่าฉันจะมีเรื่องอะไรกับใคร ท่านก็จะคอยอยู่เคียงข้างฉัน
อยู่ปลอบใจฉัน และอยู่ให้คำปรึกษาฉัน ทุกๆเรื่องตลอดมา

ท่านมีความสุขทุกครั้ง เวลาที่เห็นฉันยิ้มแย้มแจ่มใสและมีความสุข
แต่ท่านจะทุกข์ก็ต่อเมื่อท่านเห็นฉันเครียดและเศร้า
ท่านจะทุกข์กว่าฉันมากๆ

วันที่11สิงหาคมที่ผ่านมา หลังจากที่ฉันได้ฟังเทศน์เกี่ยวกับพระคุณแม่
ตอนเที่ยงแม่ก็มาหาฉัน ฉันเห็นแม่และฉันมีความสุขมาก
แต่น้ำตาฉันก็มีคลาตรงตาอยู่เหมือนกัน
เพราะฉันได้น้ำตาไหลตอนฟังเทศน์เรื่องพระคุณของแม่
ฉันพยายามเช็ดน้ำตาที่ฉันร้องไห้ตอนนั้น และน้ำตาของฉันก็ได้หายไป
แต่ขอบตาและแววตาของฉันเหมือนคนที่เพิ่งร้องไห้เสร็จ
จนแม่ฉันเห็นฉันเลยต้องถามว่าเป็นอะไร แล้วเพื่อนของฉันก็บอกร้องไห้
ฉันเลยบอกว่าร้องไห้จากการฟังเทศน์
หลังจากนั้นเพื่อนของฉันก็ไปซื้อข้าว และเหลือฉันกับแม่ที่คุยกันอยู่
ตอนนั้นฉันก็ไม่รู้ทำไมถึงน้ำตาไหลออกมาต่อหน้าแม่ของฉันเอง
แม่ฉันเลยบอกว่า"ถึงแม้เราจะไม่ได้อยู่ด้วยกัน แต่ใจเราอยู่ด้วยกันเสมอ"
และแม่ของฉันก็น้ำตาไหลตามฉัน นั่นเป็นครั้งแรกที่ฉันเห็นแม่น้ำตาไหล
ตอนนั้นฉันและแม่เข้าใจความรู้สึกกันได้ดีเลยหละ

ไม่ว่าจะทุกข์ สุข หรือเศร้า ฉันก็จำคำที่แม่บอกฉันในทุกๆเรื่องอยู่เสมอ
จนฉันได้มีกำลังใจและผ่านเรื่องราวเหล่านั้นมาได้อย่างดี
และฉันต้องขอขอบคุณ คุณแม่ตั้งแต่ที่คลอดฉันให้ฉันได้เกิดมา
ขอบคุณที่สอนฉันไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็ตามมาโดยตลอด และขอบคุณ
ที่ทำให้ฉันได้พยายามในทุกเรื่องจนสำเร็จไปได้ด้วยดี
ไม่ว่าจะเรื่องเรียน เรื่องดนตรี หรือเรื่องกิจกรรม ฉันก็ได้ทำเกือบสำเร็จ
และฉันก็ได้พยายามต่อไปเรื่อยๆตามที่แม่ของฉันได้บอกฉันไว้

ฉันต้องขอบคุณคุณแม่ที่ทำให้ฉันได้มีวันนี้
ถ้าฉันไม่มีแม่ฉันก็ไม่รู้จะทำอย่างไรต่อไปอีกแล้ว.




ความรักของแม่ฉัน นั้นสำคัญกว่าสิ่งใด
ไม่ว่าจะใครใคร ก็ไม่เท่าความรักของแม่
จะทุกข์หรือจะสุข ท่านก็คอยอยู่เคียงข้าง
ความทรงจำทุกเรื่องราว จงจำไว้อย่าลืมเอย
ฉันก็อยากจะบอกกับทุกๆคนในDiffer Sheetว่า
จงอย่าเห็นใครสำคัญกว่าพ่อหรือแม่ของตัวเราเอง
ถ้าจะบอกอะไรกับท่านก็รีบบอก ก่อนที่เวลาจะสายเกินไป
ถ้าถึงเวลาที่ท่านจากพวกเราไปเสียแล้ว เราก็จะไม่มีวันได้บอกอะไรกับท่าน ถึงแม้จะบอกแต่ท่านก็คงไม่สามารถได้ยินอีกแล้ว...
สุดท้ายนี้ฉันก็อยากจะบอกกับทุกๆคนว่า...
ทุกคนจงเปรียบความรักของแม่ให้เหมือนท้องฟ้า
เพราะว่าความรักของแม่นั้นไม่สามารถสิ้นสุดได้

สำหรับวันนี้ฉันต้องขอลาไปก่อนนะคะ
ขอบคุณค่ะทุกคน :)
12
People who likes this
0
Press enter to post, Shift+Enter for new line
  • 0 Comments
0
Wait awarded by DifferSheet
62
score
You have to keep it in the box
ความรักในแบบที่เป็นแม่ของฉัน .[กิจกรรม].
Brings it forward or not?
You want to publish diary or save draft?
Do you want to remove this diary?