Search stories, friends or teachers

People followed me

Notifications

My Work

My Drafts

บันทึกนี้ถึง.......

สวัสดีค่ะเพื่อนๆเเละคุณครูนะคะ
^0^ วันนี้ทามมีหัวข้อใหม่มาถึงเเล้ว^0^
หัวข้อสำหรับวันนี้นะคะ คือ "บันทึกนี้ถึง......."
-00000000000-
ถ้าต้องการดูการเขียนบันทึกในหัวข้อนี้ ขอให้ช่วยติดตามอ่านด้วยนะคะ
บันทึกฉบับแรก คนเเรกที่ทามจะพูดถึงนะคะคือ คุณพ่อ คุณเเม่
ทามอยากจะเขียนบันทึกนี้เเละส่งข้อความถึงท่าน เเม้จะเจอกันทุกวัน เเต่ฉันก็อยากเขียนอยู่ดี "ขอบคุณมากที่ช่วยดูเเลฉัน เลี้ยงฉันมาอย่างดี" แม่ของฉันรักฉันมาก(แต่ก็ดุสุดๆด้วย) แม่ของฉันรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับฉันขนาดฉันแอบไปเล่นโทรศัพท์ ตอนที่เเม่กำลังเข้าห้องน้ำ เเม่ของฉันยังรู้เลย(ฉันยังหาคำตอบไม่ได้เลย)
ส่วนพ่อของฉันเป็นคนที่เหมือนเต่าเลย พ่อของฉันจะทำงานไปเรื่อยๆอาจจะมีท้อนิดหน่อยเเต่ก็พยายามไปเรื่อยๆเหมือนเต่า พ่อของฉันเป็นเจ้าพ่อธรรมมะในบ้าน ขนาดเเม่ของฉันดุฉันพ่อของฉันยังนำหลักธรรมมาสอนเเม่ตอนที่เเม่โมโหอยู่ จึงทำให้เเม่ของฉันโมโหเข้าไปใหญ่ ฉันก็เลยเป็นเเพะรับบาปเลย TOT
เเต่ครอบครัวของเราเปรียบเสมือนอากาศ ถ้าไม่มีอากาศเราก็หายใจไม่ได้ อยู่ไม่ได้ เหมือนครอบครัว ถ้าไม่มีครอบครัวฉันก็อยู่ไม่ได้เหมือนกัน ครอบครัวเปรียบเสมือนรักเเท้ที่บริษุทธิ์ เพราะ ไม่มีการใส่หน้ากากกัน ครอบครัวเรามีเเต่ความหวังดีกัน
บันทึกฉบับที่สอง
ฉันก็ขอบรรยายถึงเพื่อนๆเเล้วกัน จริงๆฉันก็ไม่รู้นะ ว่าเพื่อนๆชอบฉันรึปล่าว เเต่ฉันก็รักเพื่อนๆทุกคน เพื่อนเป็นคนที่ร่วมทุกข์ร่วมสุขไปกับฉัน เเละมีเหตุการณ์หนึ่งที่เกี่ยวกับการทำภารกิจที่สำคัญ คือ การที่เอาตุ๊กตาลงจากเเอร์ พอดีว่าเพื่อนๆของฉันเล่นตุ๊กตาเเล้วเผลอโยนขึ้นไปติดบนเเอร์ ซึ่งมีเพื่อนคนหนึ่งที่อาสาเป็นคนที่ไปเอาตุ๊กตาลง ส่วนฉันน่ะเหรอ ตัวก็เตี้ยเเต่ฉันก็อยากช่วยนะ โดยการที่ฉันเป็นคนที่ดูต้นทางว่า คุณครูมาหรือยัง เพื่อนเลยนำไม้ถูพื้นมาปัดลงจากเเอร์เเต่ก็ทำจะสำเร็จเเล้ว ฉันเห็นคุณครูอภิลาภิสเดินมาฉันจึงไปบอกเพื่อน เพื่อนฉันลงมาจากบนเก้าอี้หมดเเล้วนั่งอยู่กับที่ เเต่ก็เกิดเหตุการณ์ขึ้นว่า ไม้ถูพื้นยังคาอยู่บนเเอร์ จึงต้องรีบเอาลงกัน เมื่อคุณครูเข้ามาไนห้องไม่นานคุณครูก็เดินกลับไป ภารกิจของเราก็ไปต่อจนสำเร็จ เพื่อนๆบางคนก็ไม่ได้ช่วยอะไรเเต่คอยเป็นกำลังใจกันเสมอ จนคุณครูท่านไหนไม่มีใครรู้เรื่องนี้
ทามขอขอบคุณเพื่อนๆมากนะคะที่เป็นเพื่อนร่วมทุกข์ร่วมสุขด้วยกันมาตลอดทั้งปีขอบใจจริงๆ
บันทึกฉบับที่สาม
ขอพูดถึงคุณครูอันเป็นที่รักและเคารพของพวกเรา
คุณครูก็เป็นเหมือนหนังสือที่เต็มไปด้วยความรู้เต็มเปี่ยม คุณครูก็เหมือนเเม่คนหนึ่งที่ดูเเลเราด้วยความรัก เเละเอาใจใส่ ไม่ให้ใครมาทำร้ายลูกศิษย์ตัวเอง ครูยอมเสียสละเพื่อ ให้ใคร หนะหรออ ก็พวกเราไงครูไม่เคยลำเอียงใคร รักก็รักเท่ากัน เวลาที่พวกเรากลัวอะไร คุณครูก็เข้ามาช่วย ขนาดต่อคุณครูยังช่วยนักเรียนให้อยู่ในความปลอดภัย โดยไม่กลัว ว่า ตัวเองจะเป็นอย่างไร คุณครูเหมือนหมอดูที่ทำนายชีวิตของเรา ว่า เเบบนี้มันไม่ดี ถ้าเป็นเเบบนี้ตลอดอนาคตจะย่ำเเย่ เหมือนถ้าเราไม่มีครูก็เหมือนวัว ไม่มีความรู้คอยรับใช้ผู้อื่น ไม่มี
งานเป็นของตัวเอง ต้องให้คนอื่นจูงไปตลอด
ความฝันของฉันจะไม่สำเร็จ ถ้าไม่มีคุณครู
ความฝันที่ฉันต้องการที่จะรำคงไม่มี
ส่วนคุณครูท่านนี้เป็นคุณครูที่ทำให้ทามมีความอดทนอดกลั้นกับอุปสรรคที่ผ่านมาในปีนี้ ฉันได้เรียนรู้ประสบการณ์ต่างๆจากครูมามาก ฝึกความมีระเบีบยวินัยในตนเอง ความรับผิดชอบต่อหน้าที่ ตรงต่อเวลา
บันทึกฉบับที่ 3 ถึง ....
ฉันได้ทราบว่า ในปีหน้าคุณครูบางท่านที่เกษียณจะไม่ได้สอน คือ ครู สิรินันท์ ครูจริยา ครูเเน่งน้อย สำหรับคุณครูสิรินันท์ ฉันมีความรู้สึกว่า คุณครูเป็นคนที่ดุ เเต่การดุของคุณครูเเต่ละครั้ง ครูจะดุเเบบมีเหตุผลเสมอ ถ้าดูรวมๆเเล้วคุณครูเป็นคนที่ตั้งใจสอนหนังสือมาก อีกอย่างฉันจำในสิ่งที่คุณครูพูดได้เกือบหมดด้วย คุณครูเป็นคนที่เปิดใจ ถ้าดูลึกๆเเล้วครูเป็นคนที่ยอมรับฟังความคิดเห็นของนักเรียน ว่า การที่คุณครูดุเเล้ว เเต่ถ้าเราพูดมีเหตุผลให้ครูได้ คุณครูก็จะรับฟัง หรือถ้าเรายอมรับผิดตรงๆในสิ่งที่เราได้ทำไป คุณครูก็ไม่ได้ดุอะไร ครูเป็นคนช่างสังเกตุ ครูเคยบอกว่าทามอ่านหนังสือบ่อยนะครูรู้ ฉันก็สงสัยครูรู้ได้ยังงัย ครูบอกว่าหนังสือของฉันมีรอยการเปิดเยอะ สุดยอด!!!!!! ส่วนคุณครูจริยา เป็นคุณครูที่เหมือนทะเลสาป ทำไมทามเปรียบเทียบเเบบนี้หรอ เพราะว่า คุณครูเวลาดุเด็ก ครูจะดุเเบบนิ่งๆไม่ขึ้นเสียงใส่เด็กเเละเปิดใจ ช่วยเเก้ไขความผิดพลาดต่างๆ หรือมีปัญหาอะไร เเละพยายามควบคุมเด็กโดยใช้สติ ในการพูด ทามว่า ครูที่มีสติดีที่สุดก็คือ คุณครูจริยา นี่เเหละ จะเป็นใครไปไม่ได้เเน่นอนค่ะ ส่วนคุณครูเเน่งน้อย เป็นครูสอนวิทยาศาสตร์ เเละเป็นครูประจำชั้นของทามด้วย ทามดีใจที่ได้มาอยู่กับคุณครูเเน่งน้อย คุณครูเป็นคนที่ตั้งใจในสิ่งที่จะทำอยู่ตลอดเวลา เป็นครูที่ไม่ดุ ใจดีเหมือนกับพ่อของฉันเลย ครูชอบเล่าเรื่องเกี่ยวกับธรรมมะให้เด็กๆฟังด้วย หนูจะคิดถึงครูเสมอค่ะ
บันทึกฉบับสุดท้ายในวันนี้
ทามอยากจะขอบคุณรายการ Differ sheet ที่ให้ทามได้เข้าร่วมกิจกรรมการเเข่งขัน โดยทามอาจจะไม่ได้รับรางวัลใดๆ เเต่ทามก็คิดว่า เป็นประสบการณ์ที่ดีในชีวิตของฉัน ได้เจอเพื่อนใหม่ๆ ทำให้ฉันมีการพัฒนาในตัวเองทั้งด้านเทคโนโลยีและการเขียน ทำให้ฉันมีความคิดสร้างสรรค์ใหม่ๆ ขอบคุณพี่ฟรี พี่ภีรดา ขอบคุณครูบุญตา ที่เป็นกำลังใจในการเขียนบันทึก จนตลอดรอดฝั่ง
สุดท้ายนี้ทามต้องขอจบการเขียนเพียงเท่านี้ก่อนนะค่ะ เพราะใกล้สอบแล้ว สวัสดีค่ะ
11
People who likes this
3
Press enter to post, Shift+Enter for new line
3
This story was one of the best and beautifully decorated which deserved a Crown.

Comment

เขียนบันทึกได้เก่งมากเลยค่ะธีร์จุฑา หนูมีพื้นฐานการเขียนที่ดีอยู่แล้ว และมีทัศนคติที่ดีมากเลย ครูเชื่อว่าถ้าหนูยังฝึกฝนการคิด การเขียนต่อไปเรื่อยๆ จะต้องยิ่งเก่งมากขึ้นอย่างแน่นอนค่ะ
บุญตา ทักษิณาจารี
You have to keep it in the box
บันทึกนี้ถึง.......
Brings it forward or not?
You want to publish diary or save draft?
Do you want to remove this diary?