Search stories, friends or teachers

People followed me

Notifications

My Work

My Drafts

ช่วงเวลาดีๆที่ไม่อยากลืม

สวัสดีค่ะ เพื่อนๆ คุรครูที่รักทุกคนเเละทีมงาน Differsheet วันนี้เป็นช่วงปิดเทอมนะคะ เราก็มีช่วงเวลาดีๆ บางครั้งก็ตอนเปิดเทอม ทามก็ได้ดีใจมากๆนะคะที่ได้เขียนหัวข้อนี้ เพราะ เป็นหัวข้อที่ทามได้เขียน ช่วงเวลาที่ดีของทาม ที่ทามไม่อยากลืม ทามอดใจรอไม่ไหวเเล้ว เดี๋ยวเชิญติดตามอ่านได้เลยนะคะ
ทุกช่วงเวลาของทาม ทามจะทำให้มันดีที่สุด เพราะ เวลามันเดินผ่านไปเร็วเหมือนกับเรานอนอยู่เลย เเป๊ปเดียวก็เช้าเเล้ว เเละสิ่งที่ทามอยากจะลืมเเต่ก็ลืมไม่ได้ก็คือ "การที่ได้ยินเสียงเเม่ตะโกนกับทามทุกเช้าว่า ทามเก็บที่นอนด้วยนะ ทามขี้เกียจมากก็คนมันพึ่งตื่น เฮ้อ~~~" อิอิอิ บางครั้าเราก็อาจจะมีช่วงเวลาที่ไม่ดี หรือ ช่วงที่ดี เเต่มันก็ขึ้นอยู่กับสถานะการณ์ ไม่ก็อารมณ์ของเรา หรือคนรอบข้าง
เหตุการณ์เเรก
ทามโปรดปรานมาก เพราะ เป็นช่วงเวลาที่ไม่ต้องใหญ่โต ไม่ได้ไปเที่ยว เเต่อยู่ที่บ้าน คือช่วงปิดเทอมเเเม่ของทามตามใจทุกอย่าง โดยเฉพาะช่วงเวลากลางคืน วันที่ทามชอบมากที่สุดคือวันพุธเเละวันพฤหัสบดี เป็นวันที่มีละคร บุพเพสันนิวาส ทามนอนดึกมากจนถึง 5 ทุ่ม เเม่ของทามไม่บ่นเลย(โชคดีมาก ถ้าละครเล่นตอนเปิดเทอมทามอดดูเเน่ๆเลย เพราะเเม่ทามไม่ให้ดู) ทามมีความรู้สึกว่า "ทามเหมือนเป็นติ่งบุพเพสันนิวาสเลย" ก็คนมันปิดเทอมเเล้วก็อยากผ่อนคลาย
กลางคืนเเล้วเรามาดูละครกัน
วาดรูปด้วย
เหตุการณ์ที่สองนะคะ
เป็นช่วงเวลาที่ฉลองปิดเทอมกับเพื่อน ทุกๆปีเราจะพากันไปพักร้อน ไปเที่ยวด้วยกันประมาณ 2 วัน เราไปตั้ง 8 คน เเต่ทามก็จำไม่ได้นะคะว่าที่ไหนอิอิ เเต่ช่วงเวลาสองวันมันก็เกิดการทะเลาะกันบ้างกับเพื่อน วันนั้นทามกับเพื่อนก็ไม่คุยกัน จนคุณเเม่ของทุกๆคนสงสัยว่า "เป็นอะไรกันทำไมไม่คุยกัน" พวกเราก็เริ่มคุยกันเพื่อไม่ให้สงสัย ทามก็คุยด้วย เล่นกันคุยกันจนหายกันเลย ไม่มีใครขอโทษด้วย ต่อจากนี้เราก็จะไปว่ายน้ำกันที่สระว่ายน้ำ เพื่อนๆของทามเสนอเกม ให้ว่ายจับกัน
ทาม : มันเล่นอย่างไร
เพื่อน : ก็คล้ายกับวิ่งไล่จับ เเต่เปลี่ยนจากวิ่งเป็นว่าย
ทาม : เข้าใจเเล้ว (ทามไม่เข้าใจอยู่คนเดียว)
พวกเรามีความสุขมาก เเละที่สำคัญทามโดนจับอยู่คนเดียวเลย
ตอนเช้าเราไปทานอาหารกัน
กิจกรรมของเราเหมือนเอกภพที่ไม่มีวันจบ
เหตุการณ์ที่สาม
เป็นเหตุการณ์ที่สดๆร้อนๆ ทามบอกให้นะคะว่า "เมื่อวันที่ 17 ทามได้ไปเเสดงรำเซิ้งนารีศรีอีสานที่งานสังคีตด้วย" ในวันนั้นทามก็ตื่นเต้นมากนะคะ ตอนที่ทามเดินก้าวเข้าไปในห้องเเต่งตัวทามได้มีความรู้สึกเหมือนอยู่บนเวทีเเต่ทามเเค่อยู่ในห้องเเต่งตัว ทามคิดว่า "ถ้าทามขึ้นเวทีทามจะตื่นเต้นขนาดไหน ทำท่าจะผิดหรือเปล่า"
ในที่สุดเวลาที่ทุกคนรอคอย!!!! คือการที่จะขึ้นไปรำเเล้ว
อันที่จริงก่อนที่เราจะขึ้นมาเเสดงบนเวที
มันเเสนจะยากลำบากมากกว่าที่ทามคิด เพราะมันเป็นงานที่ใหญ่ เเต่ก็ไม่ได้เครียดเสมอไปนะ เพราะมีเพื่อนคอยเล่นด้วยที่สำคัญมีเพื่อนที่ชื่อว่า เเพรวา เป็นเพื่อนสนิทของทาม ถึงเเพรวาเป็นเพื่อนสนิทเเต่เป็นเพื่อนสนิทที่เอาเเต่ใจมาก (งอนกันทุกวัน)
ทามก็ไม่รู้ว่าอยู่ด้วยกันได้อย่างไรตั้ง 4 ปี
ท่านี้เป็นท่าที่ยากสุด เพราะ ทามใส่ ผ้าถุงเเล้วก็ต้องตั้งเข่า มันติดผ้าถุง เเต่ทามก็ทำมันสำเร็จจนได้
พี่พิธีกรเขาสัมภาษณ์ทามด้วย คนกรี๊ดเต็มไปหมดเลย ทำให้ทามตัวเเข็งไปหมดเลย เพราะทามตอบคำถามตลก แม่บอกตอบเป็นนางงามเลยเเละเป็นงานเเรกที่ทามได้มารำโดยทามตื่นเต้น ฝึกฝนหนักที่สุด
คุณครูที่เก่งมากค่ะ ฝึกสอนรำให้ด้วย
สรุปนะคะการที่เราจะทำอะไรเราต้องตั้งใจทำให้ความสนใจกับมัน เราก็ทำมันสำเร็จเปรียบเหมือนพุทธศาสนสุภาษิตที่ว่า
"ขันติ คือความอดทน เป็นตบะอย่างยิ่ง"
การที่ทามได้มารำในครั้งนี้นะคะ
1 ขาดคนที่จะมารำ
2 คุณครูเห็นว่าทามมีความพยายาม มุ่งมั่น
3 ครูชอบเพราะ ทามมีการเเบ่งเวลา จะเล่นก็เล่น จะรำก็รำ
4 ครูชอบทามที่ทามเป็นคนที่มีสมาธิ
คุณครูได้เลือกทามมารำ โดยทามมีเวลาการซ้อมไม่ถึง 10 วัน ทามต้องตามเพื่อนให้ทัน เเละทามก็ทำมันสำเร็จด้วย
เหตุการณ์สุดท้ายนะคะ
ช่วงเวลาที่ทามได้เป็นเด็ก ทามคิดว่า ตอนเด็กเป็นช่วงเวลาที่เเย่ที่สุด เพราะ ต้องเชื่อฟังคำสั่งของคุณครู พ่อเเม่ เเย่สุดๆ เเต่พอทามโตขึ้นทามก็รู้สึกว่า "การท่ีเราเป็นเด็ก เป็นช่วงเวลาท่ีน่าจดจำมากท่ีสุด" ทามได้เล่น ร่าเริง เรียนก็ไม่ยาก ทามคิดถึงเวลาท่ีทามได้เล่นเเบบไม่ต้องจริงจังกับเรื่องเรียนมาก งานก็มีน้อย คุณครูสั่งการบ้านน้อย
ทามอยากจะบอก..............
ตอนเด็กๆทามก็เเสบเหมือนกันนะ หลอกพ่อเเม่ให้ซื้อของเล่นให้ด้วย เเล้วหนูจะตั้งใจเรียนค่ะ เเม่ก็รู้ว่าทามหลอกให้ซื้อให้ เเม่ก็ซื้อให้นะ พอทามโตขึ้นทามก็ได้รู้ว่าเเม่ของทามจับได้ตลอดเลย ที่ทำมานี่โดนจับได้หมดเลย เเต่ทามก็ขำตัวเองนะคนบ้าอะไรขำตัวเอง
ทามก็ได้ไปเที่ยวหลายที่นะ ตอนเด็กๆนะ
ทามได้ไปเที่ยวหลายท่ีทามได้พบสิ่งใหม่ๆเยอะมาก เเต่พอทามโตขึ้นทามเคยไปขอเเม่นะสิ่งท่ีตอบมาคือ "ไม่" โห่~~เมื่อไหร่ทามจะได้ไปเที่ยวเนี่ย!!!!! อยากไปขี่ม้า ทามก็ได้ไปเเล้วนะ เพราะ ทามไปในวันเกิดของทาม ทุกคนก็ตามใจทามอยู่เเล้ว
เมื่อทามโตขึ้นเเม่ของทามบอกเราต้องเปลี่ยนเเปลงตัวเองเเละขยันขึ้นกว่าเดิม ต้องเรียนหนักเพิ่มขึ้น พอทามเข้าประถมศึกษาปีท่ี 1 ทามก็รู้เเล้วว่า "มันเป็นสิ่งท่ีเเม่พูดจริงๆ" เเม่จ๋าช่วยหนูหน่อย มันยากมากมากช่วยสอนหนูหน่อย นี่ทุกคนคงคิดว่า มันเกี่ยวอะไรกับหัวข้อ ................
มันเป็นครั้งเเรกท่ีทามรู้ว่ามันต้องปรับตัวให้เข้ากับเพื่อน ต้องเรียนหนัก ทำให้ทามจำมาถึงตอนนี้เลย เเต่เราต้องสู้ๆนะ
เหนื่อย~~~

ทุกช่วงเวลา มันอาจจะมีความสุข หรือ ความทุกข์ บางครั้งเราก็มีความสุขเเบบไม่อยากลืม (สิ่งท่ีเราอยากจำเรากลับลืม สิ่งท่ีเราอยากลืมเรากับจำ) ช่วงเวลาเราทุกข์ก็ไม่มีใครอยากจำเเต่ก็ถือว่าเป็นประสบการณ์หรือบทเรียนของเรา
อีก 2-3 วันก็จะรู้เเล้วว่าจะเป็นวันที่อยากจดจำหรือเปล่า เพราะว่า เป็นวันฟังผลสอบเเล้ว ตามลุ้นกันเอาเองนะเพื่อนๆ
สำหรับวันนี้ทามขอลาไปก่อนนะคะ พรุ่งนี้ต้องไปเข้าค่ายวิทยาศาสน์ ทามต้องรีบนอนเเล้วนะคะ
14
People who likes this
3
Press enter to post, Shift+Enter for new line
2
This story was one of the best and beautifully decorated which deserved a Crown.

Comment

ยอดเยี่ยมมากธีร์จุฑา ครูดีใจที่หนูพยายาคิด พยายามเล่าเรื่องให้เก่งขึ้น และน่าสนใจมากขึ้นในทุกๆ ครั้งนะครั้ง
บุญตา ทักษิณาจารี
You have to keep it in the box
ช่วงเวลาดีๆที่ไม่อยากลืม
Brings it forward or not?
You want to publish diary or save draft?
Do you want to remove this diary?