Search stories, friends or teachers

People followed me

Notifications

My Work

My Drafts

บันทึกถึงเพื่อนรัก

สวัสดีค่ะทุกคน ใครที่มีความรู็สึกแบบนี้บ้างคะ
ฉันเชื่อว่าเด็ก ป.6 ทุกคนคงเข้าใจความรู้สึกนี้ดีนั่นก็คือ "การบอกลา"
แต่สำหรับบางคนที่ยังไม่รู้ว่าควรจะทำอะไรก่อนบอกลาเพื่อนๆ
ฉันแนะนำเลยว่าให้นำสมุดซักเล่มมาเขียนเฟรนด์ชิฟ เพื่อเป็นการจดจำเพื่อนแต่ละคนในวัยประถม เมื่อโตขึ้นไม่แน่บางที่อาจจะได้พบกันอีก
ถูกต้องแล้วค่ะ วันนี้มาอยู่ในหัวข้อที่เกี่ยวกับเพื่อนโดยตรงนั่นก็คือหัวข้อที่มีชื่อว่า "บันทึกถึงเพื่อนรัก" ค่ะ จะเป็นยังไงติดตามชมได้เลยค่ะ
ตอนที่ฉันขึ้นป.4ใหม่ฉันปรับตัวกับเพื่อนใหม่ไม่ต่อยได้ จะคุยได้เฉพาะกับเพื่อนที่อยู่ห้องเดียวกันตอนป.3 และสมัยตอนป.4 ฉันนิสัยไม่ค่อยดีซักเท่าไหร ฉันมักจะชอบพูดโกหกเพื่อเรียกร้องความสนใจ แคะขี้มูกในที่สาธารณะ ทำให้ช่วงนั้นแันไม่มีเพื่อนคบเลย จากนั้นตอนป.4 ฉันก็เริ่มเปลี่ยนแปลงตัวเองจนตอนนี้เพื่อนเกือบทั้งห้องไม่รังเกียจฉันแล้ว ยกเว้นก๋วยเตี๋ยวที่ยังรังเกียจฉันอยู่ แต่ฉันก็ไม่สนใจหลอก ฉันเอาเวลาไปสนใจเพื่อนที่นิสัยดีดีกว่า
ซึ่งแน่นอนเลยว่าเรื่องราวของฉันกับเพื่อนๆต้องไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน
จะเป็นอย่างไรไปดูกันเลย
1.ปลูกป่าชายเลยแสนสนุก
เห็นการนี้เป็นเหตุการตอนเมื่อภาคเรียนที่ 1 ที่ผ่านมา ฉันและเพื่อนๆได้ไปทัศนศึกษาที่ป่าชายเลน และได้ลงไปปลูกต้นโกงกางด้วย ฉันใส่ชุกอยู่บ้าน กางเกงขาสั้น และถุงเท้า พร้อมกับต้นโกงกาง หลังจากที่วิทยากรพูดวิธีการปลูกต้นโกงกางเสร็จ ฉันก็เดินตามแถวไปที่ป่าโกงกาง บันไดทางลงนั้นชันมาก และโอนเอนไปมา ตอนแรกฉันก็กลัว แต่ฉันก็ลงมาจนได้ จากนั้นคุณครูก็บอกว่า"ถ้านักเรียนปลูกเสร็จก็รีบขึ้นมาเลย" แต่ด้วยความเป็นเด็กเกรียน ฉันจึงไม่ยอมขึ้น และเล่นโคลนกับเพื่อนต่อ จนคุณครูส่งสายตาพิฆาตใส่ฉัน ฉันจึงจะยอมขึ้นมาอาบน้ำ
2.ค้างคืนที่วัดปัญญา
เหตุการณ์นี้อาจจะดูเป็นปกติดี แต่ก็ปล่าวเลย เพราะมันวุ่นวายมาก ทั้งเรื่องกระเป๋า และเรื่องอื่นๆ วันนั้นฉันทำรองเท้านักเรียนหาย ฉันแทบจะขาดสติเพราะไม่รู้ว่าควรทำอย่างไรดี จนนอนไม่หลับ วันที่สองหลังจากสวดมนต์เสร็จทุกคนก็แยกย้ายไปตามห้องของตนเองเพื่อไปอาบน้ำและนอน แต่ฉันกลับตัดสินใจหลังอาบน้ำเสร็จว่า จะต้องหารองเท้านักเรียนให้เจอจนได้ ฉันชวนเพื่อนคนนึงไปด้วย เธอมีชื่อว่า "นานนาน" นานนานเป็นคนที่ไม่กลัวผีเลย ฉันกับนานนานช่วยกันหารองเท้าจนเจอและกลับห้องไปนอน พอวันที่สามก็เดินทางกลับอย่างสวัสดีภาพ
สุดท้ายนี้อยากจะบอกกับเพื่อนๆทุกคนว่า
ถ้าเราต้องไปอยู่ที่อยู่ที่อื่นแล้วจริงๆ
เราคงคิดถึงพวกเธอมากเลย
ขอให้พวกเธอมีความสุข สุขภาพแข็งแรก เราหวังว่าจะได้กันอีกนะ
6
People who likes this
0
Press enter to post, Shift+Enter for new line
  • 0 Comments
0
This story was one of the best and beautifully decorated which deserved a Crown.

Comment

ยอดเยี่ยมมากเลยค่ะป่าน เขียนได้เก่งมาก เขียนได้เยอะมาก ฝึกฝนและพัฒนาความสามารถที่เรามีให้เก่งมากขึ้นเรื่อยๆ นะคะ
ชลธิชา หมั่นการ
You have to keep it in the box
บันทึกถึงเพื่อนรัก
Brings it forward or not?
You want to publish diary or save draft?
Do you want to remove this diary?