Search stories, friends or teachers

People followed me

Notifications

My Work

My Drafts

ครั้งหนึ่ง...ที่ฉันเคยชนะใจตัวเอง^+^

วันหนึ่งฉันได้ไปวิ่งออกกำลังกายกับเพื่อนๆทั้งหมด 5 คน ที่เขากรมหลวง:) เป็นวันแรกที่ฉันได้ไปวิ่งออกกำลังกายที่นั่น เราไปถึงที่นั่นประมาณ16.00น.ตอนแรกฉันรู้สึกกลัวว่า ฉันจะได้กลับบ้านช้าและกลัวว่าที่นั่นจะไม่ค่อยมีคนไปวิ่ง แต่พอฉันไปถึง ฉันรู้สึกโล่งใจที่เจอผู้คนไปวิ่งกันเยอะมาก ในขณะที่พวกเรากำลังวิ่งขึ้นเขากัน ฉันและเพื่อนๆก็รู้สึกเหนื่อยมาก แต่ความพยายามของเราก็ทำให้เราวิ่งไปถึงที่นั่นจนได้:)พอวิ่งขึ้นไปถึง พวกเราก็รู้สึกหายเหนื่อย เพราะพวกเราเจอธรรมชาติที่แสนสวยและอากาศที่เย็นสบาย^+^เมื่อพวกเราหายเหนื่อย พวกเราก็เลยรีบวิ่งลงกันมา เมื่อพวกเราวิ่งลงกันเสร็จ เพื่อนก็เลยโทรหาพ่อเพื่อให้มารับพวกเรา แต่พ่อของเพื่อนกลับบอกให้พวกเราเดินกลับบ้าน ตอนแรกพวกเราก็รู้สึกเฉยๆเพราะคิดว่ามันใกล้ เพื่อนที่ไปวิ่งกับพวกเราอีก2คนก็พยยามบอกเราว่ามันไกล แต่พวกเราไม่เชื่อเอง:(เพื่อน2คนนั้นก็ถามพวกเราว่าจะให้ไปส่งไหมพวกเราก็อยากให้เพื่อนไปส่ง แต่วันนั้นพวกเราอยากออกกำลังกายมาก ก็เลยไม่ให้เพื่อนไปส่ง เพื่อนจึงกลับบ้านไป พวกเราก็เลยเดินกลับบ้านกัน3คน ในขณะที่เราเดินกลับบ้านกัน ท้องฟ้าก็เริ่มมืดเรื่อยๆ ตอนนั้นเวลาประมาณเกือบ 19.00 น. เราเห็นรถผ่านไปหลายคันแต่ด้วยความที่พวกเราตั้งใจที่จะออกกำลังกายพวกเราก็เลยไม่ขอติดรถคนอื่นกลับ และแล้วความพยายามของพวกเราก็สำเร็จ พวกเราเดินกลับจนถึงบ้าน ซึ่งเป็นระยะทางไกลมากกกกกT^Tตั้งแต่เขากรมหลวงมาแฟลต
5
People who likes this
0
Press enter to post, Shift+Enter for new line
  • 0 Comments
0
This story was full of creativities and imaginations and worth of Creative symbol.

Comment

ชิโนรส สุขสง่า
You have to keep it in the box
ครั้งหนึ่ง...ที่ฉันเคยชนะใจตัวเอง^+^
Brings it forward or not?
You want to publish diary or save draft?
Do you want to remove this diary?