Search stories, friends or teachers

People followed me

Notifications

My Work

My Drafts

จะมีอะไรน่าเสียใจมากไปกว่า การที่คนไทยไม่เห็นค่าด้วยกันเอง

มีอะไร น่าเสียใจ มากไปกว่า
เราคนไทย ไม่เห็นค่า ด้วยกันเอง
คอยสะกัด ขัดขวาง และข่มเหง
ฉุดกันเอง รั้งกันเอง ให้ล่มจ่ม
ต่างชาตินั้น ทำอะไร ก็ว่าดี
ชาติเรานี้ หาได้มี ความเหมาะสม
คอยสรรค์สร้าง กลับไม่เคย ถูกชื่นชม
เพียงแค่ลม ธาตุอากาศ พัดผ่านไป
อย่าโทษใคร ถ้าชาติไทย ไม่เจริญ
ใช่บังเอิญ เพราะต่างเมิน เชิดเฉยใส่
คอยมองข้าม ถางถาก กันร่ำไป
อนิจจา ประเทศไทย น่าเศร้าเอย
ปากพูดพร่ำ อยากให้ชาติ ไทยเจริญ
แต่กลับเมิน เชิดใส่กัน น่าบัดสี
พูดอีกอย่าง ทำอีกอย่าง ให้ดูดี
คนเรานี้ หาได้มี ความจริงใจ
คิดให้ตาย ทำให้ตาย ก็ไม่สน
ฉันเป็นคน อคติ กับคนไทย
เธอจะดี เธอจะเก่ง มาจากไหน
ถ้าเป็นไทย จะอะไร ก็ไม่ดี
ยังเป็นคน ชาติเดียวกัน อยู่จริงไหม
ทำอะไร ก็หยามเหยียด กันเช่นนี้
ต้องเกิดเป็น ต่างชาติมั้ย ถึงจะดี
ชาติเรามี อะไรดี ในสายตา
ไม่ได้อยาก จะเรียกร้อง ขอสิ่งไหน
ชาติเดียวกัน ใยใจดำ เป็นหนักหนา
สิ่งไหนดี หาได้เคย มองเห็นค่า
หมดศรัทธา ไร้ความหวัง เพราะคนไทย
จงอย่าปล่อย ให้คนดี นั้นต้องท้อ
จงอย่ารอ ให้คนเก่ง ต้องสิ้นหวัง
อย่าให้คน มีความเพียร หมดหนทาง
อย่างมองข้าม คนคอยสร้าง สรรค์สิ่งดี
คนที่ดี คนที่เก่ง มีอยู่มาก
เพียงแต่หาก ขาดโอกาส พลาดวิถี
โดนหมางเมิน ยากจะหา ใครใยดี
เพราะเหตุนี้ ชาติจึงขาด กำลังไป
บ้างหมดแรง บ้างก็หาย ล้มตายจาก
ถูกถางถาก สะกัดกั้น เกินทนไหว
หยุดทุกอย่าง หยุดการสร้าง ทำเพื่อใคร
เพียงเพราะหมด กำลังใจ ให้หนทาง
สิ่งที่ขอ และต้องการ ใช่สิ่งไหน
เพียงโอกาส กำลังใจ ให้กันบ้าง
เห็นคุณค่า กันด้วยใจ ที่เป็นกลาง
อย่าปิดทาง ตัดโอกาส พวกเขาเลย
หากคนดี และคนเก่ง นั้นหมดไป
ประเทศไทย จะล่มจม เพราะเราเฉย
ควรหยิบยื่น ให้โอกาส กลับละเลย
แล้วจะโทษ ใครดีเอย ช่วยบอกที
เมื่อไหร่หนอ คนบางกลุ่ม จะยอมรับ
ยกระดับ ทางปัญญา ไม่ขัดขวาง
มีจิตใจ ที่เป็นธรรม คอยเปิดทาง
เลิกต่อต้าน เลิกขัดขวาง ด้วยอารมณ์
ดีไม่ดี เห็นอย่างไร คอยชี้แจ้ง
บอกแถลง ความเป็นจริง ด้วยเหตุผล
อย่ากลับกลอก หลอกล่อ ให้วกวน
เพียงแค่ผล ประโยชน์ตก ที่ตัวเอง
เรื่องงานนั้น แม้ยากเย็น สักเพียงไหน
ก็หาได้ จะไหวหวั่น หรือหวาดเกรง
เห็นจะมี แต่จิตใจ คนนี่เอง
น่าหวั่นเกรง คอยห่มเหง ให้ท้อใจ
ต้องเข้มแข็ง มากเท่าไหร่ ถึงจะพอ
วันที่รอ ยังมีจริง อยู่ใช่ไหม
เพราะวันนี้ เหมือนหนทาง ยังแสนไกล
อุปสรรค ช่างมากมาย เกินจะทน
จะยอมแพ้ หรือไปต่อ จำต้องคิด
ทางใดถูก ทางใดผิด ช่างสับสน
เมื่อความหวัง ช่างเลือนลาง ทางมืดมน
มารผจญ คอยเวียนวน อยู่ร่ำไป
บทจะดี เกือบจะได้ อย่างที่หวัง
พาลต้องพัง โดนหักหลัง และผลักไส
โดนต่อต้าน ถูกหยามเหยียด อยู่ร่ำไป
ยากจะหา คนเข้าใจ ในสิ่งดี
อธิบาย ไปอย่างไร ใครเล่าฟัง
คอยหันหลัง ปิดหูตา พาเดินหนี
ใช้ข้ออ้าง ขวางปิดกั้น มันทุกที
สิ่งไหนดี หาได้สน ผลของมัน
ด้วยชื่อเสียง และฐานะ ยังไม่ดี
ล้วนแต่มี คนดูถูก และเย้ยหยัน
ไร้ซึ่งการ จะให้เกียรติ ว่าสำคัญ
ถูกมองข้าม และมองผ่าน น่าช้ำใจ
จงจดจำ ความลำบาก ไว้ให้ดี
หากได้มี โอกาสลุก ขึ้นวันไหน
จงยืนหยัด อย่างสง่า ด้วยภูมิใจ
ที่ทำให้ ใครต่อใคร ยอมรับเรา
วันที่มี โอกาสมาก กว่าคนอื่น
อย่าหลงลืม คอยหยิบยื่น ให้ใครเขา
อย่าดูถูก อย่าดูแคลน และดูเบา
คนคือคน เหมือนกับเรา เฉกเช่นกัน
คนเด็กกว่า ใช่ว่าเขา ไร้ความคิด
อย่าตัดสิทธิ์ ปิดโอกาส คนมีฝัน
หากดีจริง และเก่งจริง ต้องผลักดัน
ให้โอกาส กันและกัน เราคนไทย
อย่าวัดคน แค่ฐานะ และยศศักดิ์
เลือกที่รัก มักที่ชัง คลั่งเส้นสาย
แม้ชื่อเสียง และเงินทอง มีมากมาย
ก็หาใช่ คนมีค่า ต่อสังคม
อย่ามองข้าม ตัดโอกาส คนดีๆ
คนเก่งๆ คนที่มี ความเหมาะสม
ควรแก่การ จะยอมรับ และชื่นชม
ให้ประเทศ และสังคม ได้เจริญ
ภีรดา เอกธราวรกุล
14
People who likes this
0
Press enter to post, Shift+Enter for new line
  • 0 Comments
0
You have to keep it in the box
จะมีอะไรน่าเสียใจมากไปกว่า การที่คนไทยไม่เห็นค่าด้วยกันเอง
Brings it forward or not?
You want to publish diary or save draft?
Do you want to remove this diary?