Search stories, friends or teachers

People followed me

Notifications

My Work

My Drafts

♥ความรัก♥ที่... ฉันได้จาก"คุณแม่"

สวัสดีคะ ><
วันนี้... หนูจะมาเขียน DifferSheet เรื่อง!
"ความรัก... ในแบบที่แม่ของฉันเป็น♥"
อย่าช้าๆ มาเริ่มกันเล้ย!
เเต่ก่อนอื่น... ก็ขอเเนะนำตัวก่อนนะคะ^^

หนูชื่อ : "ด.ญ.ธิญาดา ลดาวิจิตรกุล"
ชื่อเล่น : เดียร์ [Dear]
อยู่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ค่ะ

ความรัก... ที่หนูได้จากแม่...

"แม่" คือคนที่จะคอยให้ทุกๆอย่างกับหนูค่ะ
ไม่ว่าจะเป็น...
"ให้สิ่งที่ต้องการ"
ไม่ว่าหนูจะอย่างได้อะไร คุณแม่ก็จะหามาให้ได้ทุกอย่าง ><
แต่... ถ้าไม่ได้ แม่ก็จะหาของที่ทดแทนกันได้มาให้ค่ะ
หรือจะพูดง่ายๆว่า คุณแม่ตามใจหนูแทบทุกอย่างเลยเเหละค่ะ
(แต่บางอย่างก็ไม่นะ)
กีต้าร์
เสื้อผ้าใหม่
กระเป๋าใหม่
"ให้คำแนะนำ และ โอกาส"
ส่วนตัว หนูเป็นคนที่ชอบ"นาฏศิลป์"
คุณแม่เอง ก็ทราบเรื่องนี้ดีอยู่แล้วด้วย><
คุณแม่ก็จะคอยแนะนำเรื่องนี้อยู่ตลอด
และคุณแม่ ก็จะบอกหนูอยู่ตลอด ว่า...
"ทำในสิ่งที่เราชอบ ถึงจะดีที่สุด"
"ให้กำลังใจกับหนูมาโดยตลอด"
คุณแม่ของหนู จะอยู่ข้างๆหนู เวลาที่หนูมีปัญหา
ไม่ว่าจะเป็น เรื่องเพื่อน การเรียน หรือ กิจกรรม
ก็จะมีคุณแม่นี่แหละคะ ที่จะช่วยเหลือตลอดเวลา^^
"ให้ความรักกับหนูไม่เคยหยุด"
คุณแม่ของหนู ให้ทั้ง การดูแลหนู และ ให้หนูดูแล ?
อาจจะงงไปซัก"นิด"
แต่มันเป็นเรื่องจริงค่ะ หนูมีพี่ชายอยู่คนหนึ่ง
เป็น"ออทิสติกค่ะ" คุณแม่จึงให้หนูคอยดูแลอยู่ตลอด
แต่! ก็ไม่ใช่ว่าพี่น้องคู่นี้จะรักกันเสมอไปนะคะ!
มีเรื่องให้กัดกันอยู่ตลอด แต่คุณแม่ก็ให้ฝ่ายถูกเป็นพี่อยู่เสมอ...
"ในมุมมองของหนู"
เเต่ก่อน หนูเคยคิดว่า หนูเป็นน้อง แต่ทำไมพี่ถึงได้รับความสนใจมากกว่าหนู?
ในใจก็เคยน้อยใจบ้าง (ตลอดเลยเเหละ =_=)
"ทำไมม๊าไม่สนใจหนู"
"ม๊าไม่รักหนูเหรอ"
ในใจก็คิดแบบนั้นเสมอ
ในวิดีโอนี้ ลองคิดว่า...
พี่ยิม คือ พี่ชายของหนู
น้องโด่ง คือ ตัวหนูเอง
แต่ตอนนี้... หนูโตขึ้น และหนูก็รู้แล้วว่า
"ทำไม ถึงต้องเป็นแบบนั้น"
เพราะ... พี่ดิว ยังดูแลตัวเองไม่ได้ คุณแม่เลยต้องสอนหนู
ให้ดูแลตัวเอง และพี่ดิวได้
และ คอยสอนว่า พี่ดิว ก็เปรียบเหมือนเป็น"มรดก"ของหนู
ตอนนั้นเอง...
หนูก็ไม่เข้าใจว่ามันแปลว่าอะไร...
แต่ตอนนี้... หนูรู้แล้วค่ะ ม๊า...
มันเเปลว่า พี่ดิว คือ มรดกของหนู
หนูจึงต้องช่วยม๊า ดูแลมรดกนี้ และเมื่อเวลาที่ม๊าไม่ได้อยู่กับหนูแล้ว
หนูจะต้องดูแลพี่ดิว เหมือนกับ...
มรดกของแม่ตกสู่รุ่นหนู
หนูจะทำตามในสิ่งที่ม๊าสอนมาค่ะ ^^
เบื่อกันแล้วใช่มั้ยหล่ะ งั้น...พักชมโฆษณาสักครู่คะ 555
จบแล้วใช่มั้ยคะ? งั้น... มาต่อกันเล้ย!
เสียงที่หนูได้ยินจากคุณแม่ทุกๆวัน...
-เดียร์! ไปโรงเรียน
-เดียร์! กินข้าว
-เดียร์! ทำการบ้าน
-เดียร์! นอน
-เดียร์! ไปโรงเรียน
-เดียร์! กินโสม (บางทีก็น้ำส้ม)
สิ่งที่วางอยู่บนโต๊ะทุกๆวัน...
(จะบำรุงไปไหน...)
-น้ำส้ม
-โสม (ยาจีนของคุณย่า)
-ยา & วิตามิน
-น้ำเปล่า
บางที... มันก็เป็นเสียงที่น่ารำคาญอยู่เหมือนกันนะ
แต่ถ้าทุกๆคน ลองเอามาคิดใหม่
จะเห็นว่า คุณแม่นั้น เป็นห่วงเราตลอดเวลา
-กลัวว่าเราจะไปโรงเรียนสาย
-กลัวว่าเราจะลืมกินข้าว
-กลัวว่าเราจะไม่ทำการบ้าน (เอ๊ะ! อันนี้เเปลกๆนะ 555)
-กลัวว่าเราจะไม่มีงานส่งครู

และอีกมากมาย...
ในคำพูดเหล่านี้ ล้วนมีเเต่ความ"เป็นห่วง"
เปรียบได้ว่า... คุณแม่เป็น"ฝ่ายประชาสัมพันธ์"ของบ้านก็ว่าได้ ><
รักเธอมัน"แย่" แต่... รัก"แม่"อ่ะ ดีกว่า ♥♥♥
คุณแม่ ไม่เคยทิ้งหนูไปไหนเลย

ตั้งเเต่ตัวเท่าเนี้ย!
จนตัวเท่าเนี้ย!
ความรักที่เป็นในแบบของแม่หนู...
แม่หนูให้ ความรัก การดูแล ความต้องการ มากมายจนหนูนับไม่ได้เลยหล่ะค่ะ
ตอนนี้ก็บอกได้แค่ว่า "หนูรักแม่... ที่สุดในจักรวาลเเล้วค่า ><"
รักแม่ จนไม่มีอะไรจะเทียบเท่าได้เลยค่ะ...
คนๆนี้ สวยที่สุดสำหรับหนูแล้วค่ะ...
ขอขอบคุณทุกๆคน ที่เข้ามาอ่าน จนถึงตอนนี้นะคะ...♥
30
People who likes this
6
Press enter to post, Shift+Enter for new line
4
Wait awarded by DifferSheet
78
score
You have to keep it in the box
♥ความรัก♥ที่... ฉันได้จาก"คุณแม่"
Brings it forward or not?
You want to publish diary or save draft?
Do you want to remove this diary?