Search stories, friends or teachers

People followed me

Notifications

My Works

My Drafts

ชีวิตนี้ช่างมีค่าฉันจึงเกิดมาเพื่อ...

สวัสดีค่ะหนูชื่อ ด.ญ.ปาลิตา เปล่งสอาด
อยู่โรงเรียนศรีวิทยาค่ะ อยู่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 วันนี้มีหัวข้อเรื่อง เพราะชีวิตนี้ช่างมีค่าฉันจึงเกิดมาเพื่อ... ทุกๆคนนั้นเกิดมามีชีวิตที่แตกต่างกันมีทั้งสุขและทุกข์ สิ่งที่เกิดขึ้นกับเรามีทั้งดีและร้าย แตกต่างกันไป
ก่อนแรกนี้ฉันจะเล่าถึงเหตุการณ์ ที่เกิดกับฉัน มันค่อนข้างโหดร้าย เพราะในชีวิตฉันมีแต่เหตุร้าย มีเหตุการณ์ดีอยู่ค่อนข้างน้อย จนตอนเมื่ออยู่โรงเรียนฉันเดินลงบันไดฉันก็เลยคิดกับตัวเองว่า "เราทำอะไรก็ผิด มีแต่คนนินทา มีแต่คนว่า" นี่คือสิ่งที่ฉันรู้สึกว่าตนเองไม่มีค่าสำหรับคนอื่นเลยใช่ใหม? ก็คงมีค่าแค่สำหรับบางคนเท่านั้นแหละ
ก่อนที่จะเล่าถึงเหตุการณ์ฉันขอเปรียบเปรยตัวเองให้เป็น "ต้นไม้" ที่ให้ตนเป็นตนไม้เพราะ วันหนึ่งต้นไม้ได้เขียวเพราะมีคนรักคนชอบ แต่เมื่อเขาเกลียดเรา ด่าเรา นินทาเรา ต้นไม้ต้นนั้นมันก็จะได้แห้งเหี่ยวตายลงในที่สุดเพราะไม่มีคนรัก ก็เหมือนไม่มีคนดูแลต้นไม้ ยกเว้นพ่อและแม่ที่รักเรามาก จนเสียสละชีวิตให้ลูกพ่อและแม่ก็ยอมทำ
เหตุการณ์นี้ถ้าเกิดขึ้นกับฉันคงเป็นเรื่องใหญ่  ในวันที่ฉันอยู่โรงเรียนนั่งคุยนั่งเล่นอยู่กับเพื่อนๆ มีเด็กพิเศษเขานำคัตเตอร์มาจี้ในคอ ฉันไม่ได่สนใจอะไร แต่เพื่อนเห็นเพื่อนก็เลยกรี๊ดออกมา เด็กคนนั้นก็เลยชักมีดออก ถ้าหันไปคงโดนแน่ๆเลยโดนปาดคอนี้แหละเสียวไส้สุดๆ ฉันบอกแล้วว่ามีแต่เหตุการณ์ร้ายเกิดขึ้นกับตัวแต่ตนก็ปลอดภัย ฉันเกิดราศีธนู ไม่รู้ว่าดวงดีหรือร้าย แต่ฉันจะไม่เชื่อจนงมงายแต่ฉันต้องปฏิบัติตนในปัจจุบันให้ดีที่สุด อย่าปล่อยให้โชคชะตานั้นกำหนด
และในครอบครัวฉันนั้นบางที่ก็มีการทะเลาะกันบ้าง ก็ต้องมีอยู่แล้วล่ะ ครอบครัวฉันมีพ่อมีแม่ มีปู่และฉันเอง ฉันเคยคิดว่าเรามีครอบครัวมีฐานะมั่นคงเราโชคดีแค่ไหนที่เกิดมาได้ดีมีการศึกษา แต่ลองไปดูกับคนที่เขาไม่มี เขาไม่มีเลยไม่มีความสุข ไม่สะดวกสะบาย มีแต่ทุกข์ไม่มีเงิน ต้องกินข้าวตามถังขยะบ้างกินจากคนที่เขาเอามาให้บ้าง พอรู้แบบนี้แล้วเราต้องควรสงสารเขาอย่ากินอาหารแบบกินทิ้งกินขว้าง หรือตักให้อาหารให้พอดี ในการออมเงินเราก็ควรเหลือเงินที่ใช้มาจากโรงเรียนมาออมจะได้มีเงินเก็บใช้ในยามฉุกเฉิน
และฉันลืมเล่าเหตุการณ์ดีเลย คือเหตุการณ์นี้มันก็ไม่ได้มีอะไรมากมายมันก็แค่เป็นเหตุการณ์ที่มีอยู่ทั่วๆไป มันก็แค่ได้มีความสุขกับเพื่อนที่รักเรา และมีความสุขกับครอบครัวของเรา 
หนูมีรูปภาพมาให้ดูเมื่อครอบครัวหนูไปเที่ยวด้วยค่ะ
ต่อจากนี้หนูจะขออะไรสักอย่างเพราะหนูอยากให้มันเป็นจริง ขออย่างเดียวเพรียวๆเลยคือ หนูอยากได้เพื่อนที่ รักเราไม่หักหลังกัน ยอมฝ่าอุปสรรคไปด้วยกัน ขอให้จริงใจแค่นี้ฉันก็พอใจมากที่มีเพื่อนืี่แสนดี ถ้ามีเพื่อนแบบนี้ฉันจะอยู่กับเพื่อนรักและช่วยเหลือไปจนกว่าเราจะจากกัน:)
และถ้าเกิดฉันจะโตไปสิ่งที่ฉันจะทำให้แก่โลกใบนี้ก็จะมีความฝันที่ยิ่งใหญ่และทำแบบเล็กๆน้อยๆให้สังคม 
ขอเป็นความฝันที่ยิ่งใหญ่ก่อนก็คือการที่ฉันได้เป็น นักดาราศาสตร์หรือนักวิทยาศาสตร์
ของ นาซ่า(NASA) ที่สหรัฐอเมริกา โดยมีชื่อเต็มว่า National Aeronautics and Space ที่อยากทำในอาชีพนี้คือการที่ได้ช่วยโลก พัฒนาโลกให้ก้าวไกล และศึกษาค้นคว้าในอวกาศ
ส่วนสิ่งที่ทำให้สังคมเล็กๆน้อยๆนี้คือ ช่วยรักษาฟื้นฟูป่าไม้ เท่าที่ตนเองทำได้ ก่อนแรกเริ่มปลูกในบ้านก่อนในบ้านจะได้มีก๊าซออกซิเจน จะได้สดชื่น แล้วก็ค่อยไปร่วมโครงการที่เกี่ยวกับการปลูกป่า เพราะที่อยากร่วมด้วยช่วยกันปลูกป่าเป็นเพราะว่าในกรุงเทพมีแต่ตึกมีแต่ป้ายโฆษณา มีป่าไม้น้อยมาก จึงอยากหาที่ปลูกในกรุงเทพ
นี่คือความฝันทั้งหมดที่อยากให้เกิดขึ้น และการเล่าประสบการณ์ต่างๆในชีวิตที่เกิดมาแล้ว มีทั้งร้ายมีทั้งดี และฉันไม่ควรเชื่องมงายในเรื่องดวงเกินไป ควรทำปัจจุบันให้ดีที่สุดก็พอ...
และอีกอย่างฉันต้องตั้งใจเรียนจะได้ทำความฝันนั้นให้เป็นจริงโดยควรตั้งใจเรียน อังกฤษและวิทย์ให้มากๆคณิตด้วยจะได้ทำอนาคตที่ตัวเองใฝ่ฝันได้สักที่
19
People who like your story
3
Press enter to post, Shift+Enter for new line
3
69
74/100
ภีรดา เอกธราวรกุล
66/100
ภูวดี ตู้จินดา
66/100
พงศ์พีระ ชวาลาธวัช
You have to keep it in the box
ชีวิตนี้ช่างมีค่าฉันจึงเกิดมาเพื่อ...
Brings it forward or not?
You want to publish diary or save draft?
Do you want to remove this diary?