Search stories, friends or teachers

People followed me

Notifications

My Works

My Drafts

การช่วยเหลือเป็นสิ่งที่ฉันทำแล้วมีความสุขมากนะ

วันนี้ฉันได้ไปภาคสนามที่พระเจดีย์ภูเขาทอง
คุณครูได้ให้พวกเราแต่งกลอนนิราศตามรอยสุนทรภู่  การแต่งกลอนสำหรับฉันไม่ยากมากหรอกเพราะฉันอ่านหนังสือมาค่อนข้างมากทำให้รู้จักกับคำศัพท์ที่ค่อนข้างเยอะ  แต่เพื่อนๆหลายๆคนไม่ได้คิดเหมือนฉัน...
มีเพื่อนหลายคนแต่งไม่ทัน  คุณครูจึงให้มาแต่งต่อบนรถบัส  รอบด้านฉันล้อมไปด้วยเพื่อนๆที่ต้องการความช่วยเหลือ
คนแรก:ปุญหญิงทำให้เค้าหน่อยเราคิดไม่ออกเลยอ่ะ
คนที่2:ทำให้เค้าด้วยได้ไหมเค้าก็คิดไม่ออกเหมือนกัน
คนที่3456....:เราด้วยๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
และสุดท้ายฉันก็เลยตระเวนช่วนไปทีละคนทีละคนจนเพื่อนๆล้อว่าปุญเลี้ยงลูกๆอยู่หรอ  มันก็ขำดีนะแต่ฉันไม่อยากให้ใครเข้าใจผิดน่ะ
แต่มันมีอยุ่หนึ่งคนที่คิดไม่ออกซะทีจนต้องใบ้แบบ  สุดๆอ่ะ!  เช่นจะให้แต่งว่า"มีช่างมาซ่อมวัดที่ชำรุด"ฉันก็ต้องใบ้ว่า"วัดมันสมบูรณ์ไม๊  มีตรงไหนพังรึเปล่าแล้วมันเรียกว่ายังไง  ใครเป็นคนมาซ่อมวัดและมันใช้ศัพท์อะไร"(ก็ประมาณนี้)
แต่อย่าเข้าใจผิดนะ  ฉันชอบมีความสุขและสนุกมากๆที่ได้ช่วยและสอนเพื่อนๆทุกๆคน  เวลาได้สอนพวกเธอฉันรู้สึกเหมือนตนเองมีค่าและสามารถช่วยเหลือผู้อื่นได้  มันรู้สึกดีแบบบอกไม่ถูกเลยล่ะ  เพื่อนส่วนมากมักบอกว่าเบื่อ  รำคาญ  เอาเวลาไปทำอย่างอื่นสนุกๆดีกว่ามานั่งสอนคนอื่นๆที่ไม่เข้าใจ  สอนไปก็ไม่เข้าใจเหมือนเดิมแหละ  แต่ฉันไม่เป็นอย่างนั้น  ฉันชอบเวลาได้สอนทุกๆคนนะ  ถ้าไม่เข้าใจวิชาไหนถ้าฉันสอนได้ฉันจะพยายามสอนให้เพื่อนๆเข้าใจและสอนให้ดีที่สุดเท่าที่ฉันจะทำได้นะ
6
People who like your story
7
Press enter to post, Shift+Enter for new line
0
You have to keep it in the box
การช่วยเหลือเป็นสิ่งที่ฉันทำแล้วมีความสุขมากนะ
Brings it forward or not?
You want to publish diary or save draft?
Do you want to remove this diary?