Search stories, friends or teachers

People followed me

Notifications

My Works

My Drafts

ครั้งหนึ่งฉันเคยมีความสุขและความทุกข์ที่ยากจะลบเลือน

คนเราก็ต่างมีความทุกข์และความสุขที่สุดในชีวิต  ฉันเองก็เช่นกัน  ฉันขอพูดถึงความทุกข์ก่อนแล้วกัน
     ความทุกข์ที่มากที่สุดในชีวิตฉันคือตอนที่ได้รู้ว่าคนรอบข้างตัวทุกๆคนที่เรารักและรู้จัก  สุดท้ายก็จะหายไปจากชีวิตของเรา  ในตอนแรกฉันไม่เคยคิดเรื่องพวกนี้หรอกนะแต่ตั้งแต่ที่คุณยายเสียมันก็เหมือนกับทุกๆอย่างเปลี่ยนไป  ในตอนนั้นฉันรู้สึกแย่ที่สุดในชีวิตเมื่อรู้ว่าทุกๆคนรอบตัวฉันจะต้องตายแบบนี้เหมือนกัน  ฉันกลับมาร้องไห้ทุกคืนและพยามจะทำตัวดีกับทุกๆคนให้มากที่สุดเพื่อที่จะได้ไม่ต้องมาเสียใจภายหลัง  ตอนยายเสียฉันก็ไม่อยากจะมีชีวิตอยู่บนโลกอีก  มันทรมาณมากจริงๆที่รู้ว่าเราจะต้องรู้สึกแบบนี้อีกไม่รู้กี่รอบ  ฉันอยากตายตามยายไปจะได้ไม่ต้องมาทรมาณแบบนี้อีก  ถ้าพวกเธอไม่ใช่ฉันคงไม่รู้หรอกว่ามันเป็นยังไง  ฉันกับยายสนิทกันมากที่สุด  เวลาฉันทุกข์ก็จะไปร้องไห้ซบตักท่าน  ท่านก็จะช่วยทำให้ฉันรู้สึกดีขึ้น  แต่เมื่อท่านจากไปแล้วฉันกลับรู้สึกโดดเดี่ยวเหมือนกับอยู่คนเดียวบนโลกใบนี้  ไม่มีใครปลอบฉันได้แบบที่ยายทำสักคน  มีครั้งหนึ่งฉันอยู่บนดาดฟ้าตึกสูงที่ไม่มีที่กั้น  ฉันรู้สึกอยากจะปล่อยตัวเองให้หล่นลงไป  และจากไปเงียบๆแบบไม่มีใครเห็น  จะได้หลุดออกไปจากความทุกข์ทรมาณนี้ซักที  มันเหมือนกับมีพลังงานบางอย่างที่มาบังคับร่างกายให้ฉันก้าวไปข้างหน้าทีละก้าวจนสุดดาดฟ้า  "ปุญ"เสียงของพ่อดังมาจากด้านล่าง  มันเรียกสติฉันทำให้ฉันรู้สึกตัวและหยุดการกระทำดังเกล่า  ไม่งั้นฉันคงไม่ได้เป็นฉันที่พวกเธอเห็นในตอนนี้แน่นอน
ฉันดีใจนะที่ยายไม่ลืมฉัน  ท่านยังมาหาฉันและมาปลอบฉันในฝันแต่ทุกๆครั้งที่ตื่นมาตอนเช้าฉันกลับลืมทุกๆอย่างที่เราคุยกัน  แต่มีอยู่ครั้งหนึ่งที่ฉันคิดว่ามันไม่น่าใช่ความฝัน  ในครั้งนั้นฉันไปนอนบ้านยายเป็นเพื่อนลูกสาวท่าน   ฉันตื่นมาในตอนกลางคืนเพราะหิวน้ำจึงจะลุกไปดื่ม  ในตอนนั้นฉันเห็นยายนั่งอยู่บนเก้าอี้  ยายบอกฉันว่า"ลมมันแรงลูกช่วยไปปิดประตูหน่อยสิ"(ยายมักเรียกฉันว่าลูกปุญ)ในตอนนั้นฉันสับสนมากจนทำอะไรไม่ถูก  ฉันจึงไปปิดประตู  ยายถามฉันว่า"ลูกปุญกลัวยายไม๊"  ในตอนนั้นฉันไม่รู้จะตอบยังไงเลยบอกไปว่า"ก็กลัวนิดหน่อยค่ะ"ยายจึงหายตัวไป  ในตอนนี้ฉันเสียใจมากที่พูดแบบนั้นเพราะหากฉันไม่พูดแบบนั้นยายอาจอยู่คุยกับฉันต่อ
จากเรื่องราวที่ว่าทำให้ฉันได้รับข้อคิดที่ว่าทุกๆคนเกิดมาก็ต้องตาย  เราเกิดมาก็แค่มาชดใช้กรรมที่เคยก่อไว้ก็เท่านั้น  ฉันยังได้รับบทเรียนที่จะไม่ทำผิดพลาดซ้ำสองคือฉันจะทำตัวดีกับคนรอบข้างให้มากที่สุดเพราะทุกๆคนอาจจากเราไปเมื่อไหร่ก็ได้  ฉันเสียใจจริงๆที่ก่อนยายจะตายฉันไม่พยายามเดาสิ่งที่ยายอยากจะพูดและดิ้นรนสุดชีวิตเพื่อคำพูดนั้น  ต่อไปนี้ฉันจะรับฟังความทุกข์ของเพื่อนๆทุกๆคนที่ต้องการคำแนะนำและปรึกษาเสมอไม่ว่าจะเรื่องเล็กหรือเรื่องใหญ่ก็ตาม...
อาจฟังดูแปลกที่จะพูดออกไปแต่ฉันน่ะมีความสุขมากที่สุดตอนที่ได้อยู่กับเพื่อนๆทุกๆคน  มีความสุขที่ได้เล่นด้วยกัน  มีความสุขที่ได้หัวเราะยิ้ม  และผ่านอุปสรรคมาด้วยกัน  ฉันอาจเคยเสียใจบ้างแต่ฉันมาคิดดูแล้ว  เพื่อนๆคือความสุขที่สุดของฉัน
    เวลาที่ฉันได้อยู่กับเพื่อนๆน่ะมันมีความสุขมากกว่าการได้รับรางวัล  มากกว่าการที่มีคนมาชื่นชมยกย่องนับถือเรา  เพราะสำหรับฉัน"เพื่อน"เป็นทุกอย่าง  เป็นสิ่งที่ทำให้ฉันมีความสุขเป็นคนให้กำลังใจ  เราเล่นกันมาตั้งแต่ยังตัวเล็กๆ  เราทะเลาะกันบ้างแต่สุดท้ายก็ดีกัน  เพื่อนๆทุกๆคนดีกับฉันมาก  ฉันชอบเล่นกับเพื่อนๆ  ทุกคนคงคิดว่าฉันชอบอ่านหนังสือแต่จริงๆแล้วฉันชอบเล่นกับเพื่อนมากกว่ามากเพียงแต่เพื่อนๆผู้หญิงส่วนใหญ่มักจะอ่านหนังสือกันเท่านั้นเอง  มีครั้งหนึ่งหลังจากงานวันเด็กฉันได้มีโอกาศเล่นกับเพื่อนๆกลุ่มหนึ่งเราเล่นกันสนุกมาก  ฉันยังมีความสุขที่ได้คอยช่วยเหลือเพื่อนๆหลายๆคนที่ไม่เข้าใจโดยเฉพาะเพื่อนห้อง5/2เราสนิทกันมากเป็นพิเศษ  ไม่รู้ว่าปีหน้าเราจะโดนแยกกันไหม  หรือว่าจะได้อยู่ด้วยกันต่อ  ฉันอยากให้เป็นแบบที่สองมากกว่า  ฉันอยากจะเล่นและมีความสุขแบบนั้นอีก  มันช่างเป็นช่วงที่น่าจดจำสำหรับฉันเหลือเกิน  ฉันจดจำทุกๆคนเอาไว้ตลอดกาล  ยังมีอีกช่วงที่เราได้บวชด้วยกันในช่วงนั้นฉันมีความสุขมากเหมือนกันเพราะยายดูสดใสและดีใจมากที่ฉันบวช  ที่ฉันภูมิใจอีกอย่างคือหลวงพ่อมักให้ฉันเป็นผู้นำเพื่อนๆสวดมนต์  ท่านบอกฉันว่าฉันมีน้ำเสียงสวดมนต์ที่ไพเราะมากเพราะฉันทำบุญมาเยอะ  เมื่อได้ยินแบบนั้นฉันมีกำลังใจและอยากจะเปล่งเสียงสวดมนต์ให้ดังมากขึ้นและอยากจะกลับไปนำทุกๆคนสวดมนต์อีกครั้งจัง...
หลายๆคนอาจไม่ได้เป็นเหมือนฉัน  ฉันยอมรับว่าตัวเองโชคดีมากๆที่มีเพื่อนดี  มีเพื่อนที่ตักเตือนเมื่อเราทำผิดไม่นิ่งเฉย   มีเพื่อนที่คอยเป็นกำลังใจสนับสนุนให้เราทำความดีและเมื่อเราทำแล้วความสุขก็ยิ่งทวีคูณขึ้นไปอีก...
ฉันเห็นใจหลายๆคนนะที่โชคไม่ได้เข้าข้างแบบฉัน  มีเพื่อนที่คอยชักนำกันไปในทางที่ผิดและอิจฉาเมื่อเราจะทำความดี  และยังมีอีกหลายๆคนที่ไม่มีเพื่อนฉันสงสารและเห็นใจพวกเขามากๆนะเพราะหากไม่มีเพื่อนก็เหมือนมีความสุขบางอย่างหายไปจากชีวิต  ฉันพร้อมที่จะเป็นเพื่อนให้คนเหล่านั้นนะ
ความสุขของแต่ละคนก็คงจะไม่เหมือนกัน  อาจมีอีกหลายคนที่ไม่ได้คิดแบบฉันแต่ฉันรู้ฉันคิดและไตร่ตรองดูแล้ว  ความสุขที่สุดของฉันคือการมาโรงเรียน  มาพบเจอกับเพื่อนๆทุกๆคน
20
People who like your story
14
Press enter to post, Shift+Enter for new line
2
This story was one of the best and beautifully decorated which deserved a Crown.

Comment

เกศรัตน์ มาศรี
You have to keep it in the box
ครั้งหนึ่งฉันเคยมีความสุขและความทุกข์ที่ยากจะลบเลือน
Brings it forward or not?
You want to publish diary or save draft?
Do you want to remove this diary?