Search stories, friends or teachers

People followed me

Notifications

My Works

My Drafts

บทเพลงที่อยากจะบรรเลงให้ไพเราะที่สุด

ในวันนี้ฉันไปซ้อมRAตามปกติ  แต่สิ่งที่ไม่ปกติคือ...
พี่ๆป.6ไปซ้อมโขนเลยไม่ได้มาซ้อมRA   พี่มัธยมซ้อมแสดงละครในคอนเสริต์ เลยเหลือแค่ ...               
 ป.4-ป.5เท่านั้น!
ฉันไม่รู้เรื่องเลยเว้นที่ไว้ข้างหน้าให้พี่มัธยมและไปนั่งที่ปกติตามเคย
ผ่านไป5นาทีเริ่มรุ้สึกตัว"ทำไมมีคนมาน้อยอย่างนี้นะ  เฮ้อไม่มีอะไรหรอกมั้งเดี๋ยวก็มากันเองแหละ
ผ่านไป10นาที"ทำไมมาช้าอย่างนี้นะ  เฮ้อคงติดทุระนิดหน่อยมั้งเดี๋ยวก็มาเองแหละ"
ผ่านไป15นาที"ปุญไปนั่งข้างหน้า"เสียงของครูดังมาจากด้านหลัง"เฮ้อคิดมากจนหูแว่วไปเองเลยแหะ  "ปุญได้ยินไม๊ไปนั่งข้างหน้า"  เอ๋?เสียงครูจริงๆนี่  "ลุกขึ้น"ครูบอกและดันเก้าอี้ของฉันไปข้างหน้า  "เอ๋?"  "นั่งตรงนี้"ครูบอกฉันจึงไปนั่งแบบอ้ำๆอึ้งๆ
ในตอนนั้นรู้สึกกังวลและกลัวมากเลย  จะเกิดอะไรขึ้นต่อไป  ถ้าเล่นผิดแล้วโบว์ไม่เหมือนคนอื่นๆหล่ะแย่แน่ๆ(แต่ในตอนนี้ถึงได้รู้ว่าคิกมากไปเองสุดท้ายก็เล่นได้เหมือนๆกับคนอื่นๆแหละ)
มีบทเพลงๆหนึ่งที่ฉันอยากพูดถึงเป็นพิเศษ"เพลงสรรเสริญพระบารมี"เพลงนี้โน๊ตง่ายแต่ถ้าจะเล่นให้เพราะกลับยากนักหนา  ในเวลาเล่นให้ใส่อารมณ์จะทำให้เพลงดูนิ่มนวลแต่แฝงไปด้วยความแข็งแรงและหนักแน่น  ยิ่งใส่ท่าทางและความรู้สึกเข้าไปด้วยจะทำให้บทเพลงดูมีความหมายและลึกซึ้งยิ่งขึ้น  คุณครูบอกว่าเพลงนี้ควรเล่นให้ไพเราะที่สุดเพราะเป็นเพลงเชิดชูพระมหากษัตริย์และรำลึกถึงพระองค์ฉันจึงพยายามเล่นให้ดีและฝึกซ้อมเพลงนี้เป็นพิเศษ  แต่เพลงนี้เล่นไปก็นึกถึงในหลวงรัชกาลที่เก้ามาก  พระองค์ดีกับชาวไทยเหลือเกิน  ยอมเสียสละเดินทางไปยังป่าเขาเพื่อช่วยเหลือประชาชนด้วยพระองค์เอง  ถ้าเป็นพระมหากษัตริย์องค์อื่นๆคงจะสั่งให้เหล่าทหารข้าราชบริพาลไปแทนแต่หากทำแบบนั้นก็จะไม่ได้เห็นและเข้าใจประชาชนอย่างแท้จริงคงจะแค่รู้ปัญหาและช่วยแก้เท่านั้น  แต่สิ่งที่พระองค์ทำคือการเข้าไปและเข้าใจราษฏรอย่างแจ่มชัดและแก้ปัญหาที่ต้นเหตุไม่สักแต่ว่าทำๆไปเพราะมันเป็นหน้าที่จะทำเพราะอยากช่วยเหลือประชาชนอย่างจริงใจไม่มีการเสแสร้งใดใด
เมื่อรู้แบบนี้แล้วฉันก็อยากจะเล่นและบรรเลงบทเพลงนี้ให้ไพเราะที่สุดและอยากจะส่งบทเพลงนี้ให้กับพระองค์บนสรวงสวรรค์
ในตอนแรกฉันไม่รู้เลยนะว่าพระองค์ทรงทำขนาดนี้แต่ตอนที่พระองค์สวรรคตฉันก็ได้ยินว่าพระองค์ดีอย่างนู้นอย่างนี้ถึงขนาดต้องร้องไห้กันมากมาย  ทำไมต้องไปสนามหลวงที่มีแดดร้อนจนบางคนถึงกับเป็นลมแค่เพื่อไปกราบพระองค์ด้วยเหรอ?จึงไปหาข้อมูลว่ามันจริงหรือ  ฉันจึงไปหาข้อมูลเกี่ยวกับพระองค์  หาไปก็น้ำตาคลอใบหน้า  ทำไมเราถึงได้คิดแบบนี้นะ  พระองค์ดีเหลือเกิน  ฉันอยากดีเหมือนพระองค์บ้าง  เรามันเทียบพระองค์ไม่ได้แม้แต่ปลายเล็บด้วยซ้ำและมีสิทธิ์อะไรไปคิดอย่างนั้น  ฉันหยุดไม่ได้ที่จะหลั่งน้ำตาออกมาไม่หยุด  ท่านช่างดี  ดีมาก  ดีเหลือเกิน...
6
People who like your story
3
Press enter to post, Shift+Enter for new line
0
You have to keep it in the box
บทเพลงที่อยากจะบรรเลงให้ไพเราะที่สุด
Brings it forward or not?
You want to publish diary or save draft?
Do you want to remove this diary?