Search stories, friends or teachers

People followed me

Notifications

My Works

My Drafts

เรื่องที่พ่อและแม่ต้องบ่นฉันอยู่ทุกวัน...

หวัดดีทุกคน ครูให้โจทย์ใหม่มาอีกแล้ว ฉันจะเขียนจนกว่าไปใต้หวัน ตอนที่ไปใต้หวันคงจะไม่ได้เขียน
เรื่องที่ทุกคนต้องบ่นฉันอยู่ทุกวันนั้น ง่ายมากเลยไม่ต้องใช้เวลาคิดนาน นั่นก็คือ"เร็วๆ อย่าชักช้า"โดยเฉพาะแม่ของฉันเลยล่ะ เหตุผลของเรื่องนี้เริ่มจากการที่ฉันอ่านหนังสือหรือจดจ่ออยู่กับสิ่งใดสิ่งหนึ่ง ฉันจะคล้ายๆกับหูตึงไปเลย(ยกเว้นทำอะไรที่ต้องใช้หูฟัง) ยกตัวอย่างเช่น เอิ่ม ตอนเช้าวันเสาร์ ฉันกำลังนั่งอ่านหนังสือที่ได้มาใหม่จากงานสัปดาห์หนังสือ(F Cหนังสืออย่างฉันไม่ยอมพลาดร้อก 555) กิจกรรมประจำวันเสาร์&อาทิตย์ตอนเช้าคือการดูทีวีช่อง9การ์ตูนนนนนน เรื่องที่ดูบ่อยสุดน่าจะเป็นชมรมฝัน ปั่นสะท้านโลก โดเรม่อนหรือโดราเอม่อนแล้วก็วันพีช วันเสาร์นั้นฉันไม่ได้ดูเพราะมัวแต่อ่าน แต่สำหรับฉัน ฉันว่าหนังสือดีกว่าทีวีอยู่ดี(ส่วนมาก บางทีก็คิดว่าทีวีดีกว่า) พอๆชักจะนอกเรื่องแล้ว เข้าเรื่องๆ
นอกจากเรื่องนี้ก็มีที่เจอบ่อยที่สุดคือ หมกมุ่นอยู่กับอย่างหนึ่งแล้วก็บอกว่า"แป๊ปนึง แป๊ปนึง"หรือ"จบบทนี้แล้วเดี๋ยวไป"ซึ่งบางทีก็ไม่ได้ทำแบบนั้นหรอก เพราะบางทีก็เลยไปจนจบเล่มแบบนั้นเลยล่ะ
แล้วก็ยังมีทำอะไรชักช้าเพราะไม่อยากไปทำสิ่งอื่นๆที่รออยู่ เช่น แกล้งอาบน้ำช้าเพราะไม่อยากออกจากบ้าน(ไร้สาระมาก ไม่รู้ทำไม) บางทีฉันก็โกรธแม่อยู่เหมือนกันที่หลายๆอย่างฉันพยายามเร็วแล้วแต่แม่ก็ยังบอกว่าฉันชักช้า เรื่องนี้ฉันไม่โกรธแม่เพราะพอฉันลองทำให้เต็มที่แล้วก็ทำได้ดีขึ้น อันนี้ต้องขอบคุณแม่มากๆ บางทีฉันว่าแม่รู้จักฉันดีกว่าตัวฉันเองอีกนะ
มีตอนหนึ่งแม่ไปฟังอาจารย์พูดที่โรงเรียน เค้าถามว่าประโยคไหนที่คุณพ่อคุณแม่พูดบ่อยที่สุด? แม่บอกว่าเกือบทุกคนพูดว่า"เร็วๆ" ฉันก็เลยบอกว่า"แหงแหละ"(พูดกับตัวเอง)เพราะว่าแม่ฉันก็ต้องเป็นหนึ่งในนั้น ขนาดนั่งเขียนDifferSheetอยู่พ่อยังเดินมาพูดว่า"เร็วๆ"
ยังมีอีกหลายอย่างที่พ่อกับแม่ต้องพูดว่า"เร็วๆ"ก็เช่นอาบน้ำเร็วๆ ลงรถเร็วๆ ร้อน รีบขึ้นรถ เดี๋ยวไปไม่ทัน กินนมเร็วๆฯลฯ สารพัดอย่าง จนบางทีฉันเบื่อเหมือนกัน หรือกำลังจะเริ่มทำเร็ว ก็จะมีคนมาบอกว่าเร็วซิ จนระเบิดตู้ม(อารมณ์)ส่งผลให้ทุกคนโมโห
ฉันอยากจะแก้2เรื่องนี้มากๆเลย ฉันลองเปรียบเทียบและเรียงลำดับดูว่าอันไหนสำคัญกว่าแล้วทำอันที่สำคัญกว่า ตอนนี้ฉันกำลังฝึกอยู่ ซึ่งบางทีก็ทำได้ บางทีก็ทำไม่ได้ ช่วยเป็นกำลังใจให้ด้วยนะทุกคน

วันนี้ แพงงี่ก็ขอลาไปก่อนละกัน บาย
ชีสซิ ชีสสสสสสสสสสสสสส
เว่อร์
อ่ะโด่ เค้าแค่เล่นนิดหน่อยเอง
นอกจากเรื่องที่พูดว่าเร็วๆก็ยังมีเรื่องความวางของไม่เป็นที่เป็นทาง เรื่องที่เกิดจากนิสัยนี้คือ...ฉันเป็นพวกหนอนหนังสือ แล้วทีนี้ก็มักจะยืมหนังสือบ่อยๆแต่ก็เอาหนังสือมาคืนทุกครั้ง แทบไม่เคยมีค่าปรับ  มีอยู่วันหนึ่งฉันยืมหนังสือเหมือนอย่างเคย แล้ววางทิ้งไว้ที่ไหนก็ไม่รู้ในบ้าน ปกติแม่จะเอาหนังสือที่ฉันวางไว้ทั่วบ้านไปไว้ที่โต๊ะทำงานของฉัน ดังนั้นฉันจึงนึกว่ามันอยู่ที่โต๊ะเหมือนเดิม แต่พอไปหากลับไม่เจอ เลยทำให้เลยกำหนดการคืน และสุดท้ายก็ไปเจอที่กระเป๋าไปเที่ยว ฉันลืมไปว่าฉันเอาไปอ่านตอนน้องไปเรียนพิเศษเลยต้องจ่ายค่าปรับถ้าฉันไม่วางของเรี่ยราดก็คงไม่ต้องจ่ายค่าปรับและไม่ทำให้ครูต้องเสียเวลามาตามฉันเอาหนังสือมาคืนด้วย
7
People who like your story
11
Press enter to post, Shift+Enter for new line
0
This story was one of the best and beautifully decorated which deserved a Crown.

Comment

เกศรัตน์ มาศรี
You have to keep it in the box
เรื่องที่พ่อและแม่ต้องบ่นฉันอยู่ทุกวัน...
Brings it forward or not?
You want to publish diary or save draft?
Do you want to remove this diary?