Search stories, friends or teachers

People followed me

Notifications

My Works

My Drafts

มันไม่ใช่เรื่องง่ายๆเลยนะ

มนุษย์ทุกคน ก็ต้องเคยเจอประสบการ์ณและสิ่งที่คิดว่ามันไม่ง่ายเลยที่ผ่านมันไปได้ ทำไมถึงคิดว่ามันยาก ก็เพราะว่าบางทีคนเราอาจจะไม่ถนัดเรื่องนั้น หรือขี้เกียจ เป็นต้น ที่เจออยู่บ่อยๆก็เช่น เรื่องเรียน การสอบ เป็นต้น ตัวฉันเองก็เคยเจอประสบการ์ณและสิ่งที่คิดว่ามันไม่ง่ายเลยที่ผ่านมันไปได้ และฉันก็มีประสบการ์ณแบบนี้อยู่บ่อยด้วยแหละ
สิ่งที่ฉันคิดว่า"มันไม่ใช่เรื่องง่ายๆเลยนะ ที่จะผ่านมันไปได้"ซึ่งฉันก็มีประสบการ์ณแบบนี้อยู่หลายอย่างมากๆ ฉันขอยกตัวอย่าง เช่นเรื่องการกินอาหาร การสอบ การเรียน เป็นต้น 
ต่อไปนี้ จะเป็นเรื่อราวของฉันเกี่ยวกับ"มันไม่ใช่เรื่องง่ายๆเลยนะ" 
สิ่งแรกคือ การกินอาหารให้มาก เพราะปกติฉันจะกินน้อย เพราะอิ่ม ถ้าพ่อแม่ไม่อยู่ ฉันจะกินน้อยมาก แต่ถ้าพ่อแม่อยู่ฉันจะต้องกินเยอะ เพราะพ่อแม่สั่ง ทำไมฉันถึงกินน้อยน่ะหรือ เพราะว่าเวลากินเยอะๆมันจะแน่นท้อง และฉันก็ไม่ชอบเลย มันทำอะไรลำบาก แต่ถ้าเป็นอาหารที่ฉันชอบมากๆ ฉันจะกินเยอะขึ้นมาหน่อย พ่อแม่ให้ฉันกินเยอะ เพราะมีเหตุผล ถ้าฉันกินน้อย ฉันก็จะตัวเล็ก ถึงพ่อแม่จะเตือนเท่าไหร่ ฉันก็ทำไม่ได้อยู่ดี อาจจะเป็นเพราะว่า ฉันกินน้อยมาตั้งแต่เด็ก พอมาตอนนี้เลยแก้ยาก แต่ตอนนี้แม่ของฉันก็บอกว่าฉันก็เริ่มกินง่ายและกินเยอะขึ้น แต่ก็ยังไม่เพียงพอ ซึ่งฉันก็จะพยายามต่อไปให้สำเร็จลุล่วงเพื่อผลดีต่อตัวฉันเอง
สิ่งที่สอง คือการเรียน ทำไมการเรียนถึงยากสำหรับฉัน ทั้งๆที่โรงเรียนของฉันก็เรียนน้อย เน้นกิจกรรม เพราะฉันอยากได้คะแนนดีๆ แบบเกรดสี่ทุกวิชา ฉันเลยต้องทุ่มเทหน่อย วิชาที่ยากที่สุดสำหรับฉัน น่าจะเป็นวิชาวิทยาศาสตร์ ความจริงวิชานี้เป้นวิชาที่เพื่อนๆของฉันชอบมาก ทั้งๆที่ฉันคิดว่ามันออกจะน่าเบื่อ บางคนอาจสงสัยว่าทำไมไม่ชอบ เพราะฉันเป็นคนความจำไม่ดี เวลาครูสอนอะไรก็ลืมหมด นอกจากความจำไม่ดีแล้ว ฉันไม่สนใจวิทยาศาสตร์ด้วย นอกจากวิชาวิทยาศาสตร์ที่ฉันไม่ชอบแล้ว ยังมีวิชาที่ฉันไม่ชอบอีกเยอะ คือเอาจริงๆนะ ฉันไม่ชอบเลยสักวิชา เพราะฉันคิดว่าทุกวิชามันก็ยากหมดหล่ะ อย่างวิชาคณิตศาสตร์ก็ยาก เพราะมันเป็นวิชาที่กดดันสำหรับฉัน วิชาภาษาไทยก็ยาก เพราะฉันไม่ชอบเขียนสรุป และเขียนเรียงความ วิชาภาษาอังกฤษก็ยาก เพราะฉันพูดภาษาอังกฤษไม่ค่อยจะได้ เฮ้อ สรุปไม่ชอบเลยสักวิชา เพราะอย่างนี้ การเรียนจึงยากสำหรับฉัน แต่ถึงแม้ว่าการเรียนจะยากสำหรับฉัน ฉันก็ยังพยายามเรียนต่อไป ทำให้ฉันได้คะแนนดีในทุกๆวิชา ทำให้ฉันได้รับคำชมจากพ่อแม่และครู
สิ่งที่สาม คือการสอบ การสอบเป็นสิ่งที่ฉันเกลียดสุดๆ ก่อนที่จะสอบฉันมักจะเครียดเพราะกลัวว่าจะสอบตกและจะได้คะแนนไม่ดี ช่วงทบทวนบทเรียนก็เป็นช่วงที่ฉันเกลียดมากๆเหมือนกัน คือมันแทบจะไม่มีเวลาทำอย่างอื่นเลยนอกจาก ทบทวน ทบทวนและทบทวน ซึ่งมันก็เบื่อและหนื่อยมาก แต่มันก็ต้องทบทวนแหละนะ ถ้าไม่อยากสอบตกและได้คะแนนดี ขณะที่สอบ ฉันมักจะตื่นเต้นมาก แต่พอสอบเสร็จฉันจะโล่งใจ เหมือนกับว่าเราสอบเสร็จแล้ว ไม่ต้องมานั่งกลุ้มใจอีกต่อไป พอมาดูคะแนน ฉันก็จะภูมิใจทุกครั้งไป เพราะฉันไม่เคยสอบตกเลยและได้คะแนนดีด้วย
สิ่งที่สี่ คือการเป็นลูกที่ดีของพ่อแม่ ฉันคิดว่าสิ่งนี้น่าจะทำยากสำหรับเด็กทุกคน เนื่องจากเด็กๆทุกคน ก็เคยทำผิด เคยเป็นเด็กไม่ดี ตัวฉันก็เคยเป็นแบบนี้บ่อยอยู่เหมือนกัน
สำหรับฉัน ฉันคิดว่าการเป็นลูกที่ดีของพ่อแม่มันยาก เพราะฉันมักจะเผลอทำผิด ทำสิ่งที่ไม่ดีอยู่บ่อยๆ เช่น โกหก โมโหในเรื่องที่ไม่เป็นเรื่อง ไม่มีเหตุผล ไม่เชื่อฟังพ่อแม่ แต่เมื่อฉันพยายามปรับปรุง ฉันก็เลยกลายเป็นลูกที่ดีของพ่อแม่ พ่อแม่ของฉันก็บอกว่าฉันเป็นลูกที่ดีของพ่อแม่ เมื่อพ่อแม่พูดอย่างนี้ ฉันก็ภูมิใจมาก เพราะฉันได้ทำให้พ่อแม่ภูมิใจในตัวฉัน
สุดท้ายนี้ ฉันอยากบอกว่า กว่าจะทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งมาได้ต้องใช้ความพยายาม เพราะฉะนั้น เวลาทำอะไรเราก็ควรใช้ความพยายามให้เต็มที่ 
สิ่งที่ห้า คือการแข่งขันคัดลายมือ การแข่งขันคัดลายมือจะเกิดขึ้นในวันภาษาไทยของทุกๆปี ฉันเคยได้รางวัลชนะเลิศอยู่ครั้งหนึ่ง ซึ่งมันทำให้ฉันภูมิใจมาก เพราะกว่าจะคัดเสร็จมันต้องใช้ความพยายามอย่างมาก เพราะทุกตัวที่คัดจะต้องบรรจง และถูกต้องตามกฎ ถ้าเกิดเขียนผิดไปตัวหนึ่ง อาจจะเสียคะแนนไปได้เลย ขณะที่คัด ฉันรู้สึกกดดัน เพราะกลัวว่าจะเขียนผิด แต่พอรู้ว่าตัวเองได้รางวัลก็ดีใจ รู้สึกภูมิใจ พ่อแม่ก็ภูมิใจเหมือนกัน ถึงแม้ว่ามันจะเป็นเรื่องเล็กน้อย คนเราไม่ต้องเขียนสวยก็ได้ แต่ฉันก็ภูมิใจเพราะฉันได้ใช้ความพยายามอย่างเต็มที่
สิ่งที่หก คือการเล่นไวโอลิน ฉันเริ่มเล่นไวโอลินตั้งแต่ป.2 โดยเรียนที่โรงเรียนสอนพิเศษ แล้วค่อยมาเรียนที่โรงเรียน ตอนแรกๆที่เริ่มเรียน ฉันก็ซ้อมทุกวันเลย เพราะฉันชอบและรักไวโอลิน การเล่นไวโอลินไม่ใช่เรื่องง่ายๆเลย เพราะฉันต้องเรียนรู้การเล่นให้ตรงจังหวะ เสียงต้องตรง ท่าจับเครื่องก็ยากโดยเฉพาะวิธีจับคันชัก แต่ฉันก็ไม่ท้อถอย ยังคงซ้อมทุกวันจนฉันเริ่มเก่งขึ้น ครูที่โรงเรียนสอนพิเศษไวโอลินจึงชวนฉันเข้าวงไวโอลิน ทำให้ฉันรู้จักการเล่นดนตรีเป็นวง และเมื่อฉันขึ้นป.4 ฉันก็ได้เข้าวงRA pop นั่นทำให้ฉันรู้จักการเล่นดนตรีเป็นวงออเคสตร้า เวลาฉันเล่น ฉันต้องรู้ว่าตัวเองต้องเล่นทำนองหลักหรือเล่นเป็นเสียงประสาน ถ้าเล่นเป็นทำนองหลัก ฉันจะต้องเล่นเสียงดัง เพราะฉันเป็นตัวหลัก แต่ถ้าฉันเล่นเป็นเสียงประสาน ฉันจะต้องเล่นเสียงเบา เพื่อไม่ให้เสียงที่ฉันเล่นไปกลบเสียงหลัก ซึ่ง การที่จะทำตามกฎพวกนี้ก็ยาก เพราะฉันจะต้องมีสมาธิและรู้ตัวอยู่ตลอดเวลา 
นี่คือวิธีจับคันชักไวโอลิน
สิ่งที่เจ็ด คือการทำนา การทำนาเป็นเรื่องที่ยากสำหรับเด็กอายุสิบเอ็ดขวบ เพราะมีหลายขั้นตอน แต่ละขั้นตอนก็ค่อนข้างยาก นอกจากยากแล้วยังร้อนและเหนื่อยอีกด้วย ฉันมีโอกาสทำนา เนื่องจากป.5จะต้องเรียนเกี่ยวกับ"ข้าว" นักเรียนจึงได้ลองปลูกข้าว ซึ่งฉันคิดว่ามันยากอย่างที่กล่าวไว้ข้างต้น ขณะที่ทำ ฉันเบื่อมาก เพราะทั้งร้อนและทั้งเหนื่อย แต่ฉันก็ยังคงพยายามทำมัน ขั้นตอนที่ฉันไม่ชอบคือตอนพรวนดิน เพื่อกลับสภาพดินให้เหมาะสำหรับการปลูกข้าว ฉันไม่ชอบขั้นตอนนี้เพราะต้องใช้แรงเยอะและฉันก็เป็นคนตัวเล็ก ขั้นตอนนี้ก็เลยยากสำหรับฉัน ส่วนขั้นตอนที่ฉันชอบคือการทำหล่มกะทิเพื่อหว่านกล้า หล่มกะทิ คือหลุมกว้างๆที่มีดินเหลวๆอยู่ข้างใน ฉันชอบทำหล่มกะทิ เพราะฉันได้ย่ำดินเหลวๆ นิ่มๆ มันช่างสนุกเสียจริงๆ 
การทำนา ฉันผ่านอุปสรรคมามากมาย ฉันกับเพื่อนๆก็สามารถแก้ไขมันได้และสุดท้าย เราก็ได้ผลผลิตตามที่ต้องการ 
ทั้งหมดที่กล่าวมานี้ สิ่งที่ฉันคิดว่ายากที่สุด คือการกิน เพราะฉันพยายามมานานมากแล้ว แต่ก็สำเร็จเพียงแค่นิดเดียว ส่วนสิ่งที่ฉันภูมิใจที่ทำสำเร็จหรือผ่านมาได้ คือการเป็นลูกที่ดีของพ่อแม่ เพราะฉันได้ใช้ความพยายามในการปรับปรุงตัวและทำให้พ่อแม่ภูมิใจในตัวฉัน 
4
People who like your story
6
Press enter to post, Shift+Enter for new line
0
Wait awarded by teacher...
You have to keep it in the box
มันไม่ใช่เรื่องง่ายๆเลยนะ
Brings it forward or not?
You want to publish diary or save draft?
Do you want to remove this diary?